Sahih al-Bukhari، حدیث 91
روایتشده توسط Zayd ibn Khalid al-Juhani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zayd ibn Khalid al-Juhani
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ الْمَدِينِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " اعْرِفْ وِكَاءَهَا ـ أَوْ قَالَ وِعَاءَهَا ـ وَعِفَاصَهَا، ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً، ثُمَّ اسْتَمْتِعْ بِهَا، فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ ". قَالَ فَضَالَّةُ الإِبِلِ فَغَضِبَ حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ ـ أَوْ قَالَ احْمَرَّ وَجْهُهُ ـ فَقَالَ " وَمَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا، تَرِدُ الْمَاءَ، وَتَرْعَى الشَّجَرَ، فَذَرْهَا حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ". قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ".
عبدالله بن محمد به ما حدیث کرد و گفت: ابوعامیر به ما حدیث کرد و گفت: سلیمان بن بلال مدنی به ما حدیث کرد، از ربیعة بن أبی عبدالرحمن، او از یزید مولای مُنبَعِث، او از زید بن خالد جُهَنی روایت کرده است که مردی از پیامبر ﷺ درباره
«لُقَطه» (شیء گمشدهای که پیدا شده) پرسید. ایشان فرمودند: «بند کیسهاش — یا فرمودند: ظرفش — و پوشش آن را بشناس و حفظ کن، سپس یک سال آن را اعلام کن. بعد از آن میتوانی از آن استفاده کنی، اما اگر صاحبش آمد، آن را به او بازگردان.» آن مرد درباره شتر گمشده پرسید. پیامبر ﷺ خشمگین شدند تا جایی که گونههایشان سرخ شد — یا فرمودند: چهرهشان سرخ شد — و فرمودند: «تو را با آن چه کار؟ شتر همراه خود مشک آب و پاهایش را دارد؛ خودش به آب میرسد و از درختان میچرد. پس رهایش کن تا صاحبش او را بیابد.» مرد درباره گوسفند گمشده پرسید. ایشان فرمودند: «یا مال توست، یا مال برادرت، یا طعمه گرگ.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس چیزی پیدا کند، آن را با نشانههای قابلشناسایی نگه میدارد و یک سال در جستوجوی صاحبش میماند.
مال گمشدهای که شخصی آن را پیدا میکند و صاحبش ناشناخته است.
پوشش و بستِ شیء پیداشده؛ ویژگیهایی که به شناسایی صاحب آن کمک میکنند.
بهمدت یک سال پیدا شدن مال را اعلام کردن تا صاحبش بتواند آن را مطالبه کند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که یابنده باید ویژگیهای مال ارزشمندِ پیداشده را با دقت ثبت کند و پیدا شدن آن را بهمدت یک سال اعلام کند. اگر پس از آن صاحبش پیدا نشود، یابنده میتواند از آن استفاده کند؛ اما اگر صاحب مال مراجعه کرد، همچنان موظف است خود مال یا ارزش آن را به او بازگرداند. شتر را به حال خود میگذارند، چون میتواند از خود دفاع کند و آب و غذا بیابد؛ اما گوسفند آسیبپذیر است و میتوان آن را با این مسئولیت برداشت که برای صاحبش نگهداری شود. مذاهب فقهی درباره شرایط جزئیتر و چگونگی اجرا بحث کردهاند، اما همگی تأکید دارند که مال پیداشده را نباید بدون مراقبت یا مجوز تصاحب کرد.
- ویژگیها و محل پیدا شدن مال را ثبت کنید و مطابق احکام مربوط، پیدا شدن آن را اعلام کنید.
- با مال پیداشده همچون امانت رفتار کنید و بهمحض مراجعه صاحبش آن را بازگردانید.
- حیواناتی را که میتوانند از خود مراقبت کنند به حال خود بگذارید، اما از حیوانات آسیبپذیر در برابر گمشدن یا دزدیدهشدن محافظت کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.