Sunan Ibn Majah، حدیث 3232
روایتشده توسط Abu Tha'labah Al-Khushani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از ابن ماجه تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِآن را به ابن ماجه روایت کرد
- 2سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ
- 3الزُّهْرِيِّ
- 4أَبُو إِدْرِيسَ
- 5أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَهَى عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ . قَالَ الزُّهْرِيُّ وَلَمْ أَسْمَعْ بِهَذَا حَتَّى دَخَلْتُ الشَّامَ .
محمد بن صبّاح برای ما حدیث کرد، سفیان بن عیینه به ما خبر داد، از زهری، ابوادریس مرا خبر داد، از ابوثعلبه خشنی که پیامبر ﷺ از خوردن هر حیوان درندهی دنداندار نهی فرمودند. زهری گفت: «این حدیث را نشنیده بودم تا اینکه وارد شام شدم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ خوردن حیوانات درندهای را که نیش دارند ممنوع کرد.
حیواناتی که با دندانهایشان شکار میکنند و آن را میگیرند یا میدرند.
محدث و راوی شناختهشدهٔ دورهٔ نخست در سلسلهٔ راویان.
عالمان کلاسیک این ممنوعیت را ناظر به حیوانات درندهای میدانند که با نیشهایشان شکار میکنند، مانند شیرها و گرگها. چهار مذهب فقهی اهلسنت خوردن چنین حیوانات خشکیزی را ممنوع میدانند؛ جزئیاتِ شمول حکم دربارهٔ گونههای مشخص ممکن است میان مذاهب متفاوت باشد. سخن زهری مبنی بر اینکه این روایت را نخست در شام شنیده، تجربهٔ شخصی او را بیان میکند و محتوای ممنوعیت را تغییر نمیدهد.
- بررسی کنید که آیا حیوانِ موجود در فرآوردههای گوشتی، در شمار حیوانات درندهٔ مشمول این حکم است یا نه.
- اگر دربارهٔ گونهای تردید دارید، از عالم معتمدی که با احکام مذهب فقهی شما آشناست راهنمایی بخواهید.
- احکام خوراکیها را با دقت نقل کنید و میان متن روایت و تفسیر عالمان تفاوت بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.