کتاب صید · Sunan Ibn Majah

Sunan Ibn Majah، حدیث 3239

روایت‌شده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Da'if (ضعیف)کتاب: کتاب صید
سنن ابن ماجه
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Jabir ibn Abdullah

Da'if (ضعیف)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْهَرَوِيُّ، إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ الْيَشْكُرِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لَمْ يُحَرِّمِ الضَّبَّ وَلَكِنْ قَذِرَهُ وَإِنَّهُ لَطَعَامُ عَامَّةِ الرِّعَاءِ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَنْفَعُ بِهِ غَيْرَ وَاحِدٍ وَلَوْ كَانَ عِنْدِي لأَكَلْتُهُ ‏.‏ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَحْوَهُ ‏.‏

ترجمه

ابواسحاق هروی، ابراهیم بن عبدالله بن حاتم به ما حدیث کرد؛ اسماعیل بن عُلیّه از سعید بن ابی عروبَه، او از قتاده، او از سلیمان یشکُری، و او از جابر بن عبدالله روایت کرد که پیامبر ﷺ ضب (نوعی مارمولک صحرایی) را حرام نکردند، بلکه آن را مکروه دانستند. همانا این حیوان غذای بیشتر شبانان است و قطعاً خداوند عزوجل به وسیله آن بیش از یک نفر را سود می‌رساند. اگر نزد من بود، آن را می‌خوردم. ابوسلمه، یحیی بن خَلَف به ما حدیث کرد؛ عبدالاعلی به ما حدیث کرد؛ سعید بن ابی عروبَه از قتاده، او از سلیمان، او از جابر، و او از عمر بن خطاب از پیامبر ﷺ مضمونی مشابه روایت کردند.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

De Profeet ﷺ verbood het eten van dhabb niet, hoewel Hij er zelf een afkeer van had.

توضیح واژه‌های دشوار
ضب

نوعی مارمولک بیابانی که در متن عربی نام برده شده است؛ گاهی در ترجمهٔ فارسی از آن با عنوان بزمجهٔ بیابانی یاد می‌شود.

اکراه و بی‌میلی

ناخوشایندی شخصی از خوردن چیزی است و با حرام دانستن شرعی آن خوراکی یکی نیست.

برداشت‌های عالمان

روایت مشهور و قوی در صحیح بخاری و صحیح مسلم نقل می‌کند که پیامبر ﷺ ضب نخورد، اما خالد بن ولید در حضور ایشان از آن خورد و پیامبر مانع او نشد. عالمان از این روایت نتیجه می‌گیرند که خوردن ضب جایز است و بی‌میلی شخصی، حرمت عمومی ایجاد نمی‌کند. چهار مذهب فقهی اهل‌سنت خوردن آن را عموماً جایز می‌دانند؛ بی‌میلی نقل‌شده از پیامبر ﷺ به‌عنوان نهی برداشت نمی‌شود.

درس‌هایی برای امروز
  1. میان نپسندیدن شخصیِ چیزی و حرام اعلام کردن آن برای همگان تفاوت بگذارید.
  2. در احکام دینی، اعتبار روایت را بررسی کنید و به دلیل صحیح وزن بیشتری بدهید.
  3. تا زمانی که بر پایهٔ دلایل معتبر خوراکی جایز است، تفاوت سلیقه‌ها و عادت‌های غذایی را محترم بشمارید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.