Sunan Ibn Majah، حدیث 4264
روایتشده توسط 'Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از ابن ماجه تا پیامبر ﷺ
- 1يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ أَبُو سَلَمَةَآن را به ابن ماجه روایت کرد
- 2عَبْدُ الأَعْلَى
- 3سَعِيدٍ
- 4قَتَادَةَ
- 5زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى
- 6سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ
- 7عَائِشَةَ
- 8رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ أَبُو سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ : " مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ " . فَقِيلَ لَهُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ كَرَاهِيَةُ لِقَاءِ اللَّهِ فِي كَرَاهِيَةِ لِقَاءِ الْمَوْتِ فَكُلُّنَا يَكْرَهُ الْمَوْتَ قَالَ : " لاَ إِنَّمَا ذَاكَ عِنْدَ مَوْتِهِ إِذَا بُشِّرَ بِرَحْمَةِ اللَّهِ وَمَغْفِرَتِهِ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ فَأَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَإِذَا بُشِّرَ بِعَذَابِ اللَّهِ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ وَكَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ " .
یحیی بن خَلَف ابوسلمه به ما حدیث کرد، عبدالاعلی به ما حدیث کرد، از سعید، از قتاده، از زُراره بن اوفی، از سعد بن هشام، از عایشه روایت است که رسول الله ﷺ فرمودند:
«هر کس دیدار با الله را دوست بدارد، الله نیز دیدار با او را دوست میدارد؛ و هر کس دیدار با الله را ناخوش دارد، الله نیز دیدار با او را ناخوش میدارد.» به ایشان عرض شد: «ای رسول الله! آیا ناخوش داشتن دیدار با الله به معنای ناخوش داشتن مرگ است؟ زیرا همه ما مرگ را ناخوش میداریم.» ایشان فرمودند: «خیر، بلکه این تنها در لحظه مرگ است. هنگامی که به شخصی مژده رحمت و آمرزش الله داده شود، دیدار با الله را دوست میدارد و الله نیز دیدار با او را دوست میدارد؛ و چون مژده عذاب الله به او داده شود، دیدار با الله را ناخوش میدارد و الله نیز دیدار با او را ناخوش میدارد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مؤمن هنگامی که مژدهٔ رحمت خدا را دریافت میکند، مشتاق دیدار او میشود.
در آخرت در پیشگاه خدا حاضر شدن و داوری و پاداش او را دریافت کردن.
پیامی مبنی بر اینکه خدا رحمت و آمرزش میبخشد.
عالمان کلاسیک، از جمله امام نووی، توضیح دادهاند که ناخشنودی از مرگ که در اینجا از آن سخن گفته میشود، با بیزاری طبیعی از درد و جدایی یکی نیست. منظور، حال انسان در آستانهٔ مرگ است، هنگامی که سرانجامش به او نشان داده میشود: مؤمن از رحمت خدا شادمان میشود، در حالی که کسی که با عذاب روبهروست از دیدار او بیم دارد. بنابراین، این روایت به توبه و درستکاری ترغیب میکند، بیآنکه آرزوی مرگ را توصیه کند.
- با توبه و طلب آمرزش، امید خود را به رحمت خدا تقویت کن.
- با نماز روزانه، راستگویی و کارهای نیک برای دیدار خدا آماده شو.
- از ترس طبیعی مرگ احساس گناه نکن؛ بر فرجام نیک و توکل بر خدا تمرکز کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.