Sunan Ibn Majah، حدیث 536
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَأَلْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ عَنِ الثَّوْبِ، يُصِيبُهُ الْمَنِيُّ أَنَغْسِلُهُ أَوْ نَغْسِلُ الثَّوْبَ كُلَّهُ قَالَ سُلَيْمَانُ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصِيبُ ثَوْبَهُ فَيَغْسِلُهُ مِنْ ثَوْبِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فِي ثَوْبِهِ إِلَى الصَّلاَةِ وَأَنَا أَرَى أَثَرَ الْغُسْلِ فِيهِ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، عبده بن سلیمان برای ما حدیث کرد، از عمرو بن میمون که گفت: از سلیمان بن یسار درباره لباسی که منی به آن برخورد کرده بود پرسیدم؛ آیا همان قسمت را بشویم یا تمام لباس را؟ سلیمان گفت: عایشه فرمود:
«هرگاه منی به لباس پیامبر ﷺ میرسید، ایشان آن بخش از لباسشان را میشستند و سپس با همان لباس به نماز میرفتند و من آثار شستشو را بر آن میدیدم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ منی را از لباس خود میشست و با آن لباس برای نماز میرفت.
مایعی که در این روایت روی لباس افتاده بود.
لکههای قابلمشاهدهای که پس از شستن روی پارچه باقی میماند.
عالمان از این روایت دلیل میآورند که میتوان بخش آلوده لباس را شست، بیآنکه تمام لباس را شست. آثار مرطوب و قابلمشاهده پس از شستن، لباس را برای نماز نامناسب نمیکرد. درباره پاکی یا نجاست منی، مذاهب فقهی اختلافنظر دارند: مذاهب حنفی و مالکی آن را نجس میدانند، درحالیکه مذاهب شافعی و حنبلی آن را پاک میشمارند و شستن آن را در اینجا پاکسازی و رعایت بهداشت میدانند.
- بخشی از لباس را که آلودگی به آن رسیده بشویید؛ لازم نیست بیدلیل تمام لباس را بشویید.
- پیش از نماز لباس خود را بررسی کنید و لکهها را با دقت پاک کنید.
- در اختلافنظر درباره پاکی یا نجاست، از توضیح عالم معتبری در مذهب فقهی خود پیروی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.