Sahih Muslim، حدیث 1068
روایتشده توسط Abdullah ibn Abi Awfa. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abi Awfa
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْحَسَنِ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ " .
محمد بن مثنی و ابن بشار به ما حدیث کردند، هر دو گفتند: محمد بن جعفر به ما حدیث کرد، شعبه از عبید بن حسن برای ما حدیث کرد، او گفت: شنیدم که عبدالله بن ابی اوفی میفرمود: رسول خدا ﷺ همواره این دعا را میخواندند:
«بارالها! ای پروردگار ما! ستایش مخصوص توست به اندازهی پهنای آسمانها و زمین و به اندازهی هر آنچه پس از آن بخواهی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ خداوند را با ستایشی فراتر از آنچه آفریدگان میتوانند برشمارند، ستود.
بهرسمیتشناختن و ستودن خداوند بهخاطر کمال و نعمتهایش.
عبارتی که ستایش را به هر آنچه خداوند از آفرینش و عظمت بخواهد گسترش میدهد.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که یادکرد خداوند با ستایشی گسترده نیکوست، بهویژه در نماز. این عبارت بیانگر اندازهای literal نیست، بلکه تأکید میکند که خداوند سزاوار ستایشی است فراتر از آنچه مردم میتوانند درک کنند. مذاهب فقهی درستی چنین دعاها و ستایشهایی را میپذیرند؛ این روایت عبارتبندی ثابتی را بهعنوان تکلیف مقرر نمیکند.
- دعاهایت را با ستایش خداوند آغاز کن و عظمت او را بهرسمیت بشناس.
- این ستایش را در نماز یا ذکر شخصی به کار ببر، بیآنکه آن را تنها عبارت واجب بدانی.
- هر روز آگاهانه زمانی را به سپاسگزاری از خداوند برای نعمتهایش اختصاص بده.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.