Sahih Muslim، حدیث 1110
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، - يَعْنِي الأَحْمَرَ - عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَفْتِحُ الصَّلاَةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةَ بِـ { الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلِكَنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السَّجْدَةِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ جَالِسًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّةَ وَكَانَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقْبَةِ الشَّيْطَانِ وَيَنْهَى أَنْ يَفْتَرِشَ الرَّجُلُ ذِرَاعَيْهِ افْتِرَاشَ السَّبُعِ وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلاَةَ بِالتَّسْلِيمِ . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ نُمَيْرٍ عَنْ أَبِي خَالِدٍ وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ .
محمد بن عبدالله بن نمیر به ما حدیث کرد، ابوخالد — یعنی احمر — از حسین مُعَلِّم برای ما حدیث کرد. و اسحاق بن ابراهیم نیز به ما حدیث کرد — و این لفظ از اوست — گفت: عیسی بن یونس ما را خبر داد، حسین مُعَلِّم از بدیل بن میسره، از ابوالجوزاء، از عایشه رضی الله عنها روایت کرد که فرمود:
«رسول الله ﷺ نماز را با تکبیر و قرائت {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} آغاز میکردند. هنگامی که به رکوع میرفتند، سر خود را بالا نمیگرفتند و بیش از حد پایین نمیآوردند، بلکه میان این دو حالت نگه میداشتند. وقتی از رکوع سر برمیداشتند، تا کاملاً راست نمیایستادند به سجده نمیرفتند. و چون از سجده سر برمیداشتند، تا درست نمینشستند دوباره به سجده نمیرفتند. در هر دو رکعت تحیات میخواندند. پای چپ خود را پهن میکردند و پای راست را عمودی نگه میداشتند. از نشستن به سبک «عُقبهٔ شیطان» نهی میفرمودند و مردان را از پهن کردن بازوان مانند حیوانات درنده منع میکردند. و نماز را با سلام به پایان میرساندند.» در روایت ابن نمیر از ابوخالد آمده است: «و از نشستن به سبک «عقیب شیطان» نهی میفرمودند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
El Profeta ﷺ realizaba la oración con movimientos controlados y plena tranquilidad.
Pronunciar «Allahu akbar» para comenzar la oración.
El saludo y las alabanzas prescritos que se recitan mientras se está sentado durante la oración.
El saludo final con el que concluye la oración.
Los eruditos deducen de esta narración que las posturas de la oración deben realizarse con calma y por completo: después de inclinarse, uno se incorpora primero por completo, y después de la postración se sienta erguido antes de continuar. La descripción de la cabeza al inclinarse indica una postura equilibrada. La narración también menciona la forma prescrita de sentarse y prohíbe apoyar los antebrazos en el suelo como lo hace un animal salvaje. Los juristas analizan los detalles de la posición de los pies y de la postura sentada basándose en esta y otras narraciones; existen diferencias entre las escuelas jurídicas en esos detalles.
- Durante la oración, tómate el tiempo necesario para alcanzar la quietud completa después de inclinarte y de postrarte.
- Procura que, al inclinarte, la cabeza permanezca alineada con el cuerpo de manera recta y equilibrada.
- Aprende paso a paso las posturas prescritas para sentarse y la forma de concluir la oración.
Esta narración auténtica, perteneciente al mismo capítulo sobre la oración, complementa las indicaciones proféticas sobre las posturas de la oración.
Sahih Muslim · #1111 (Sahih)Esta narración ofrece una descripción relacionada de la oración y ayuda a comprender conjuntamente las pautas prácticas.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.