Sahih Muslim، حدیث 127
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ " . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " . ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ * لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ}
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، حفص بن غیاث برای ما حدیث کرد، از اعمش، از ابوسفیان، از جابر، و از ابوصالح، از ابوهُریره، که هر دو گفتند: رسول الله ﷺ فرمود:
«مأمور شدهام که با مردم بجنگم.» این همانند حدیث ابنالمسیّب از ابوهُریره است. و ابوبکر بن ابیشیبه برایم حدیث کرد، وکیع برای ما حدیث کرد؛ و محمد بن مثَنّی برایم حدیث کرد، عبدالرحمن — یعنی ابن مهدی — برای ما حدیث کرد؛ هر دو گفتند: همگی از سفیان شنیدیم، از ابوالزبیر، از جابر که گفت: رسول الله ﷺ فرمود: «مأمور شدهام که با مردم بجنگم تا بگویند "لا إله إلا الله". پس چون بگویند "لا إله إلا الله"، خون و اموالشان را از جانب من محفوظ میدارند، مگر به حق آن؛ و حسابشان با خداست.» سپس این آیه را خواند: {إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ * لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ} (تو تنها یادآوریکنندهای، بر آنان سلطه و اجباری نداری).
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شهادتین از جان و مال حمایت میکند، در حالی که داوری نهایی با الله است.
این عبارت به نبرد مسلحانه در چارچوب مأموریت پیامبر ﷺ و قواعد شریعت اشاره دارد؛ فرمانی برای واداشتن افراد به ایمان نیست.
حمایت، مسئولیت قانونی را منتفی نمیکند. تنها روند قضاییِ مرجع صالح میتواند احراز کند که آیا مبنای قانونیِ شناختهشدهای وجود دارد یا نه.
مردم بر پایهٔ شهادت ظاهری به ایمان رفتار میکنند؛ الله از حال درونی آنان آگاه است و سرانجام از هرکس حساب میکشد.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که این روایت را نباید جدا از قرآن و دیگر متون نبوی خواند. فرمان به نبرد به معنای واداشتن کسی به گرویدن به دین نیست: قرآن میگوید در دین اجباری نیست و پیامبر ﷺ را تذکردهنده میخواند، نه کسی که بر مردم سلطه دارد. شهادتین از جان و مال حمایت میکند؛ استثنا به حقوقی اشاره دارد که بر پایهٔ قانون ثابت شدهاند، نه خشونت خودسرانه. عالمان مذاهب فقهی اهل سنت چنین احکامی را به حاکمیتِ دارای صلاحیت و دادرسی پیوند میدهند. اخلاص درونی و حساب نهایی از آنِ الله است.
- از جان و مال دیگران حمایت کنید و خشونت خودسرانه را رد کنید.
- مردم را بر اساس چیزی که تنها الله از باور درونیشان میداند، داوری نکنید.
- متون مربوط به نبرد را در کنار قواعد عدالت، صلاحیت قانونی و منع اجبار در دین بخوانید.
این روایت از همان کتاب، شهادتین را با حمایت از جان و مال پیوند میدهد و به فهم عبارت در بافت آن کمک میکند.
Sahih Muslim · #128 (Sahih)روایت نزدیک به آن نیز به شهادتین و پیامدهای آن برای حمایت از مردم میپردازد.
40 Hadith van an-Nawawi · #3 (Sahih)این حدیث شهادتین را از پایههای اسلام میشمارد و زمینهای برای درک اهمیت عبارت «معبودی جز الله نیست» فراهم میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.