Sahih Muslim، حدیث 2146
روایتشده توسط Abu Musa al-Ash'ari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Musa al-Ash'ari
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ جَعَلَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَاأَخَاهْ . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ يَا صُهَيْبُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ " .
علی بن حجر برایم حدیث کرد، گفت: علی بن مسهر از شیبانی، از ابوبرده، از پدرش روایت نمود که چون عمر زخمی شد، صهیب با ناله و فریاد گفت:
«ای برادر من!» عمر بدو گفت: «ای صهیب! آیا نمیدانستی که رسول الله ﷺ فرموده است: همانا مرده به سبب گریه و زاری زندگان عذاب میشود؟»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمر از شیون بلند بر مرگ درگذشته هشدار میدهد.
هنگامی که عمر زخمی شده بود، صهیب با صدای بلند گفت: «ای برادر من!» عمر سخن رسولالله ﷺ درباره شیون زندگان را به او یادآوری کرد.
سوگواری بلند و آشکار، برای مثال سر دادن فریادهای ماتم.
این تعبیر بر هشداری جدی دلالت دارد؛ دانشمندان درباره معنای دقیق آن بحث کردهاند.
دانشمندان کلاسیک توضیح دادهاند که این هشدار عمدتاً درباره آیینهای سوگواریِ ممنوع و شیون بلند است، نه اشک ریختن یا اندوه معمول. آنان این موضوع را با نهی از ابراز نارضایتی از تقدیر الله مرتبط میدانند. گناه دیگری بر دوش درگذشته گذاشته نمیشود؛ این سخن، از جمله، چنین فهمیده شده که درباره کسی است که در زمان حیاتش شیون را تشویق میکرد، یا هشداری درباره پیامدهای آن است. مذاهب فقهی گریستن را تا زمانی که به رفتار سوگوارانه ممنوع نینجامد جایز میدانند.
- برای درگذشته اندوهگین شوید، اما از فریادهای ماتم و آیینهای سوگواری ممنوع بپرهیزید.
- با دعا، کمک عملی و سخنان شکیبایی، از سوگواران حمایت کنید.
- سوگوار را با نرمی و احترام تذکر دهید، همانگونه که عمر با صهیب سخن گفت.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.