کتاب نماز جنازه · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 2147

روایت‌شده توسط Abu Musa al-Ash'ari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب نماز جنازه
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Abu Musa al-Ash'ari

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ أَبُو يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ، عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ لَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ أَقْبَلَ صُهَيْبٌ مِنْ مَنْزِلِهِ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عُمَرَ فَقَامَ بِحِيَالِهِ يَبْكِي فَقَالَ عُمَرُ عَلاَمَ تَبْكِي أَعَلَىَّ تَبْكِي قَالَ إِي وَاللَّهِ لَعَلَيْكَ أَبْكِي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ‏.‏ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ يُبْكَى عَلَيْهِ يُعَذَّبُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِمُوسَى بْنِ طَلْحَةَ فَقَالَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ إِنَّمَا كَانَ أُولَئِكَ الْيَهُودَ ‏.‏

ترجمه

علی بن حجر برایم حدیث کرد و گفت: شعیب بن صفوان ابویحیی به ما خبر داد، از عبدالملک بن عمیر، از ابوبرده بن ابوموسی، از ابوموسی که فرمود: هنگامی که عمر زخمی شد، صهیب از خانه‌اش آمد و بر عمر وارد شد و در برابر او ایستاد و گریست. عمر فرمود:

«چرا می‌گریی؟ آیا برای من می‌گریی؟» صهیب گفت: «آری، به خدا سوگند که برای تو می‌گریَم، ای امیرالمؤمنین!» عمر فرمود: «به خدا سوگند، تو خوب می‌دانی که رسول الله ﷺ فرمودند: ‹هر کس که بر او نوحه‌سرایی شود، عذاب خواهد شد.›» ابوموسی گفت: این مطلب را برای موسی بن طلحه ذکر کردم، او گفت: «عایشه می‌فرمود که آن ماجرا تنها مربوط به یهودیان بود.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

عمر از نوحه‌گری هشدار می‌دهد، در حالی که عایشه این سخن را ناظر به یهودیان می‌داند.

پیشینه و سبب بیان

سبب بیان این روایت در خود آن آمده است: صهیب پس از زخمی‌شدن عمر، در حضور او گریست.

توضیح واژه‌های دشوار
نوحه‌گری

سوگواری بلند و آشکار که اغلب با شیون یا فریاد همراه است.

امیرالمؤمنین

لقبی به‌معنای رهبر مؤمنان.

برداشت‌های عالمان

عالمان این روایت را در کنار توضیح عایشه و دیگر متون مربوط به سوگواری بررسی می‌کنند. آنان میان اشک و اندوه معمولی از یک سو و نوحه‌گریِ ممنوع از سوی دیگر فرق می‌گذارند. عایشه هشدار را مربوط به یهودیان می‌دانست؛ سخنان عمر نیز نشان می‌دهد که این برداشت در میان صحابه شناخته‌شده بود. مذاهب فقهی شیون و ابراز نارضایتی از تقدیر خداوند را ممنوع می‌دانند، اما گریستن و اندوه آرام را جایز می‌شمارند.

درس‌هایی برای امروز
  1. برای درگذشته با دعا و حمایت از بازماندگان ابراز اندوه کنید، نه با شیون یا نوحه‌گری ممنوع.
  2. میان اشک‌های طبیعی و رفتارهایی که نشان‌دهنده رد تقدیر خداوندند تفاوت بگذارید.
  3. متون مربوط به سوگواری را با کنار هم نهادن روایت‌های مرتبط و توضیحات صحابه تفسیر کنید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.