Sahih Muslim، حدیث 231
روایتشده توسط Zayd ibn Khalid al-Juhani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zayd ibn Khalid al-Juhani
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الصُّبْحِ بِالْحُدَيْبِيَةِ فِي إِثْرِ السَّمَاءِ كَانَتْ مِنَ اللَّيْلِ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " هَلْ تَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ " . قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " قَالَ أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ فَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِفَضْلِ اللَّهِ وَرَحْمَتِهِ . فَذَلِكَ مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ وَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِنَوْءِ كَذَا وَكَذَا . فَذَلِكَ كَافِرٌ بِي مُؤْمِنٌ بِالْكَوْكَبِ " .
یحیی بن یحیی برای ما حدیث کرد و گفت: من بر مالک از صالح بن کیسان، از عبیدالله بن عبدالله بن عتبه، از زید بن خالد جُهَنی خواندم که گفت: رسول خدا ﷺ در حدیبیه پس از بارانی که شب پیش باریده بود، نماز صبح را با ما اقامه کردند. چون از نماز فارغ شدند، رو به مردم کردند و فرمودند:
«آیا میدانید پروردگارتان چه فرموده است؟» گفتند: «الله و رسولش داناترند.» فرمودند: «الله فرمود: بامدادان برخی از بندگانم مؤمن به من و برخی کافر شدند. پس هر کس گفت: به فضل و رحمت الله باران یافتیم، او به من ایمان آورده و به ستاره کافر شده است؛ و هر کس گفت: به طلوع فلان و فلان ستاره باران یافتیم، او به من کافر شده و به ستاره ایمان آورده است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
باران را لطف خدا بدانید و آن را به ستارگان نسبت ندهید.
منظور در اینجا صورتهای فلکیای است که مردم باران را به آنها نسبت میدادند.
یعنی شخص ستارگان را علت یا بخشندهٔ باران نمیداند.
اشاره به پدیدار شدن صورت فلکی مشخصی در آسمان است.
عالمان کلاسیک توضیح دادهاند که کسی که باران را به لطف و رحمت خدا نسبت میدهد، نگرش ایمانی درستی دارد. کسی که ستارگان را علت مستقل یا بخشندهٔ باران بداند، قدرتی الهی به آنها نسبت داده و مرتکب شرک شده است. نام بردن از یک ستاره برای اشاره به زمان، بدون آنکه آن را علت بدانیم، موضوع دیگری است؛ واژهها و باور مورد نظر اهمیت دارند.
- هنگام بارش باران یا برخورداری از دیگر نعمتها، آگاهانه خدا را سپاس بگویید.
- رویدادها را به ستارگان یا دیگر آفریدگان بهعنوان علتهای مستقل نسبت ندهید.
- در سخنانتان دقت کنید: خدا را بخشندهٔ نعمتها بدانید و از گفتههایی که بیانگر باوری نادرستاند بپرهیزید.
این روایت نیز به گفتههای اعتقادیای میپردازد که ممکن است دربردارندهٔ شرک باشند و به فهم تفاوت میان نسبتدادن درست و بتپرستی کمک میکند.
Sahih Muslim · #230 (Sahih)این روایت از همان کتاب به معنای ایمان و کفر میپردازد و با هشدار دربارهٔ نسبتدادن چیزی که شایستهٔ خدا نیست به او، پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.