Sahih Muslim، حدیث 27
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ، هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَسِيرٍ - قَالَ - فَنَفِدَتْ أَزْوَادُ الْقَوْمِ قَالَ حَتَّى هَمَّ بِنَحْرِ بَعْضِ حَمَائِلِهِمْ - قَالَ - فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ جَمَعْتَ مَا بَقِيَ مِنْ أَزْوَادِ الْقَوْمِ فَدَعَوْتَ اللَّهَ عَلَيْهَا . قَالَ فَفَعَلَ - قَالَ - فَجَاءَ ذُو الْبُرِّ بِبُرِّهِ وَذُو التَّمْرِ بِتَمْرِهِ - قَالَ وَقَالَ مُجَاهِدٌ وَذُو النَّوَاةِ بِنَوَاهُ - قُلْتُ وَمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ بِالنَّوَى قَالَ كَانُوا يَمُصُّونَهُ وَيَشْرَبُونَ عَلَيْهِ الْمَاءَ . قَالَ فَدَعَا عَلَيْهَا - قَالَ - حَتَّى مَلأَ الْقَوْمُ أَزْوِدَتَهُمْ - قَالَ - فَقَالَ عِنْدَ ذَلِكَ " أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لاَ يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فِيهِمَا إِلاَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ " .
ابوبکر بن النضر بن ابی النضر برای ما حدیث کرد و گفت: ابوالنضر هاشم بن القاسم برایم حدیث کرد؛ عبیدالله اشجعی برای ما حدیث کرد، از مالک بن مغول، از طلحه بن مصرف، از ابوصالح، از ابوهُریره رضی الله عنه که گفت: در سفری همراه پیامبر ﷺ بودیم. ایشان فرمودند:
«آذوقهی مردم تمام شد.» فرمودند: «تا جایی که قصد کردند برخی از شتران خود را ذبح کنند.» فرمودند: «سپس عمر گفت: ای رسول خدا! کاش باقیماندهی آذوقهی مردم را جمع میکردید و بر آن از الله دعا مینمودید.» فرمودند: «پس ایشان چنین کردند.» فرمودند: «آنگاه صاحب گندم گندمش را آورد و صاحب خرما خرمایش را آورد.» فرمودند: «و مجاهد گفت: صاحب هستهی خرما نیز هستههایش را آورد.» گفتم: «با هستهها چه میکردند؟» گفت: «آنها را میمکیدند و بر رویش آب مینوشیدند.» فرمودند: «سپس ایشان بر آن دعا کردند.» فرمودند: «تا اینکه مردم ظرفهایشان را پر کردند.» فرمودند: «آنگاه در آن لحظه فرمودند: شهادت میدهم که هیچ معبودی جز الله نیست و همانا من رسول الله هستم. هیچ بندهای با این دو شهادت، بدون هیچ شک و تردیدی در آنها، الله را ملاقات نکند مگر اینکه وارد بهشت شود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ از الله خواست تا آذوقهٔ اندک سفر را پربرکت گرداند.
کیسههایی که مسافران خوراک و دیگر آذوقهٔ سفر خود را در آن نگه میداشتند.
هستههای سفت خرما؛ مسافران آنها را میمکیدند و همراهش آب مینوشیدند.
با اطمینان صادقانه به گواهی ایمان، نه صرفاً با بر زبان آوردن واژگان آن.
عالمان از این روایت برداشت میکنند که دعا برای برکت و روزی جایز است و در تنگنای معیشتی باید الله را خواند. این رویداد همچنین نشاندهندهٔ نشانههای ویژهای است که الله به پیامبر ﷺ عطا کرد. سخنان پایانی، ورود به بهشت را به گواهی ایمانی پیوند میدهد که شخص با اطمینانی صادقانه به آن پایبند باشد؛ متون دیگر روشن میکنند که این امر مجوزی برای کوتاهی در انجام واجبات یا بیاهمیت شمردن گناهان بدون توبه نیست.
- وقتی احساس تنگنا میکنی، الله را بخوان و در عین حال به اسباب در دسترس نیز تکیه کن.
- آنچه داری با دیگران تقسیم کن؛ حتی سهمی اندک میتواند به جامعه کمک کند.
- گواهی ایمان را بیاموز، معنای آن را بفهم و با اخلاص و اطمینان به آن پایبند بمان.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.