Sahih Muslim، حدیث 274
روایتشده توسط Al-Miqdad ibn al-Aswad. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Miqdad ibn al-Aswad
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، - وَاللَّفْظُ مُتَقَارِبٌ - أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلاً مِنَ الْكُفَّارِ فَقَاتَلَنِي فَضَرَبَ إِحْدَى يَدَىَّ بِالسَّيْفِ فَقَطَعَهَا . ثُمَّ لاَذَ مِنِّي بِشَجَرَةٍ فَقَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ . أَفَأَقْتُلُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَعْدَ أَنْ قَالَهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقْتُلْهُ " . قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ قَطَعَ يَدِي ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ بَعْدَ أَنْ قَطَعَهَا أَفَأَقْتُلُهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقْتُلْهُ فَإِنْ قَتَلْتَهُ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَتِكَ قَبْلَ أَنْ تَقْتُلَهُ وَإِنَّكَ بِمَنْزِلَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ كَلِمَتَهُ الَّتِي قَالَ " .
قتیبة بن سعید برای ما حدیث کرد، لیث برای ما حدیث کرد؛ و محمد بن رُمح برای ما حدیث کرد — با الفاظی نزدیک به هم — لیث به ما خبر داد، از ابن شهاب، از عطاء بن یزید لیثی، از عبیدالله بن عدی بن خیّار، از مقداد بن اسود که او را خبر داد و گفت: ای رسول خدا ﷺ، نظر شما چیست اگر با مردی از کفار روبهرو شوم و او با من بجنگد و یکی از دستانم را با شمشیر قطع کند، سپس برای پناه گرفتن از دست من به درختی پناه برد و بگوید:
«برای الله اسلام آوردم»، آیا ای رسول خدا پس از اینکه این سخن را گفت، میتوانم او را بکشم؟ رسول خدا ﷺ فرمودند: «او را نکش.» گفتم: ای رسول خدا، او دست مرا بریده و پس از بریدن آن این سخن را گفته است، آیا باز هم او را نکشم؟ رسول خدا ﷺ فرمودند: «او را نکش، زیرا اگر او را بکشی، او در جایگاهی قرار میگیرد که تو پیش از کشتن او داشتی، و تو در جایگاهی قرار میگیری که او پیش از گفتن آن کلمه داشت.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که در جریان نبرد اسلام بیاورد، نباید کشته شود.
او برای محافظت از خود در برابر دشمنش در آنجا پناه گرفت.
او شهادتین را بر زبان آورد و تسلیم خود به الله را اعلام کرد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که اظهار شهادتین موجب مصونیت میشود و هیچکس نباید بر پایهٔ داوری شخصی، نیت درونی دیگری را تعیین کند. نووی توضیح میدهد که حملهٔ پیشین مجوزی برای کشتن او پس از اظهار اسلام نیست؛ قصاص و ارزیابی اقدامات جنگی در صلاحیت مرجع مسئول و تابع احکام شرعی است. چهار مذهب فقهی اهلسنت مصونیتی را که اظهار اسلام فراهم میکند به رسمیت میشناسند؛ این روایت اجازهٔ خشونت خودسرانه نمیدهد.
- وقتی کسی تسلیم میشود، از روی خشم یا انتقام واکنش نشان ندهید؛ خشونت را متوقف کنید و به مراجع ذیصلاح رجوع کنید.
- اظهار آشکار ایمان را جدی بگیرید و دربارهٔ نیت پنهان افراد خودسرانه داوری نکنید.
- در درگیریها بهجای انتقامگیری شخصی، راهحلی قانونی و مسالمتآمیز بجویید.
این روایت نیز ممنوعیت کشتن کسی را که شهادتین را بر زبان آورده است بیان میکند.
Sahih Muslim · #273 (Sahih)این روایت از این قاعده پشتیبانی میکند که نباید اظهار آشکار ایمان را بیدرنگ نادیده گرفت.
Sahih Muslim · #275 (Sahih)این روایت صحیح به همان رویداد و مصونیت پس از اظهار شهادتین میپردازد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.