Sahih Muslim، حدیث 2851
روایتشده توسط Abu Qatada. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Qatada
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي، عُمَرَ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ، يَقُولُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْقَاحَةِ فَمِنَّا الْمُحْرِمُ وَمِنَّا غَيْرُ الْمُحْرِمِ إِذْ بَصُرْتُ بِأَصْحَابِي يَتَرَاءَوْنَ شَيْئًا فَنَظَرْتُ فَإِذَا حِمَارُ وَحْشٍ . فَأَسْرَجْتُ فَرَسِي وَأَخَذْتُ رُمْحِي ثُمَّ رَكِبْتُ فَسَقَطَ مِنِّي سَوْطِي فَقُلْتُ لأَصْحَابِي وَكَانُوا مُحْرِمِينَ نَاوِلُونِي السَّوْطَ . فَقَالُوا وَاللَّهِ لاَ نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَىْءٍ . فَنَزَلْتُ فَتَنَاوَلْتُهُ ثُمَّ رَكِبْتُ فَأَدْرَكْتُ الْحِمَارَ مِنْ خَلْفِهِ وَهُوَ وَرَاءَ أَكَمَةٍ فَطَعَنْتُهُ بِرُمْحِي فَعَقَرْتُهُ فَأَتَيْتُ بِهِ أَصْحَابِي فَقَالَ بَعْضُهُمْ كُلُوهُ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَأْكُلُوهُ . وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَمَامَنَا فَحَرَّكْتُ فَرَسِي فَأَدْرَكْتُهُ فَقَالَ " هُوَ حَلاَلٌ فَكُلُوهُ " .
قتیبه بن سعید برای ما حدیث کرد، گفت: سفیان از صالح بن کیسان برای ما روایت کرد؛ و (در روایت دیگر) ابن ابی عمر — و این لفظ از اوست — برای ما حدیث کرد، گفت: سفیان برای ما روایت کرد، صالح بن کیسان برای ما حدیث کرد، گفت: شنیدم ابومحمد، مولای آزادشدهی ابوقتاده میگفت: شنیدم ابوقتاده میفرمود: همراه رسول الله ﷺ خارج شدیم تا اینکه به
«قاحه» رسیدیم؛ برخی از ما مُحرم بودیم و برخی نبودیم. ناگهان دیدم یارانم به چیزی نگاه میکنند، من نیز نگریستم و دیدم که یک خر وحشی است. اسبم را زین کردم و نیزهام را برداشتم و سوار شدم، اما تازیانهام افتاد. به یارانم که مُحرم بودند گفتم: تازیانه را به من بدهید. گفتند: به خدا سوگند! در این کار هیچ کمکی به تو نخواهیم کرد. پس پیاده شدم و خودم آن را برداشتم، دوباره سوار شدم و خر وحشی را از پشت تپهای تعقیب کردم و با نیزهام آن را زدم و کشتم. سپس آن را نزد یارانم آوردم. برخی گفتند: بخورید، و برخی گفتند: نخورید. در حالی که پیامبر ﷺ پیشاپیش ما بود. اسبم را تازاندم و به ایشان رسیدم، پس فرمودند: «حلال است، پس بخورید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که در احرام نیست میتواند شکار کند، اما حاجیان در این کار به او کمک نمیکنند.
حالت ویژهای که شخص هنگام حج یا عمره در آن قرار میگیرد.
حیوانی وحشی که احکام شکار در حال احرام دربارهٔ آن جاری است.
آنچه طبق شریعت اسلامی جایز است.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که کسی که در احرام نیست میتواند شکار کند و خوردن گوشت آن نیز جایز است. کسی که مُحرم است شکار نمیکند و در شکار هم یاری نمیرساند؛ چنانکه یاران پیامبر ﷺ از دادن تازیانهٔ خود به ابوقتاده خودداری کردند. عالمان همچنین بررسی کردهاند که حاجی میتواند از شکاری بخورد که فردی خارج از احرام گرفته است، بهشرط آنکه حاجی شخصاً در شکار کمک نکرده یا شکار را به او نشان نداده باشد. مذاهب فقهی شرایط این مسئله را با جزئیات بیشتری بیان کردهاند.
- کسی که مُحرم است از شکار کردن و کمک به گرفتن شکار خودداری میکند.
- اگر دربارهٔ حلال و حرام تردید دارید، پیش از داوری از دانشی معتبر کمک بگیرید.
- حتی وقتی دیگران برای کمک عملی درخواست میکنند، حدود عبادت را رعایت کنید.
این روایت نیز به شکار گورخر وحشی بهدست ابوقتاده و سخن پیامبر ﷺ دربارهٔ خوردن آن میپردازد.
Sahih Muslim · #2852 (Sahih)این روایت احکام شکاری را بررسی میکند که فردی خارج از احرام گرفته است.
Sahih Muslim · #2853 (Sahih)این روایت از ابوقتاده نیز جایز بودن خوردن گورخر وحشیِ شکارشده را بررسی میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.