Sahih Muslim، حدیث 30
روایتشده توسط Mu'adh ibn Jabal. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Mu'adh ibn Jabal
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلاَّ مُؤْخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ " يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ " يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . ثُمَّ سَارَ سَاعَةَ ثُمَّ قَالَ " يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . قَالَ " هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ " . قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلاَ يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا " . ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ " يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . قَالَ " هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ " . قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " أَنْ لاَ يُعَذِّبَهُمْ " .
هدّاب بن خالد ازدی به ما حدیث کرد، همام به ما حدیث کرد، قتاده به ما حدیث کرد، انس بن مالک به ما حدیث کرد، از معاذ بن جبل که گفت: من پشت سر پیامبر ﷺ بر یک مرکب سوار بودم و میان من و ایشان تنها بخش عقبین زین فاصله بود. پس فرمودند:
«ای معاذ بن جبل!» گفتم: «لبیک یا رسولالله و سعدیک (فرمانبردارم ای پیامبر خدا و آماده خدمتگزاریم).» سپس مسافتی رفتند و دوباره فرمودند: «ای معاذ بن جبل!» گفتم: «لبیک یا رسولالله و سعدیک.» باز هم مسافتی رفتند و فرمودند: «ای معاذ بن جبل!» گفتم: «لبیک یا رسولالله و سعدیک.» فرمودند: «آیا میدانی حق خداوند بر بندگان چیست؟» گفتم: «خدا و رسولش داناترند.» فرمودند: «حق خداوند بر بندگان این است که تنها او را بپرستند و چیزی را شریک او قرار ندهند.» سپس مسافتی رفتند و فرمودند: «ای معاذ بن جبل!» گفتم: «لبیک یا رسولالله و سعدیک.» فرمودند: «آیا میدانی اگر بندگان چنین کنند، حق آنان بر خداوند چیست؟» گفتم: «خدا و رسولش داناترند.» فرمودند: «اینکه آنان را عذاب نکند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
حق الله این است که تنها او پرستش شود؛ هرکس چنین کند، عذاب نمیشود.
وظیفهای که الله از بندگانش خواسته است: او را بپرستند و هیچکس را شریک او قرار ندهند.
پرستش کسی یا چیزی در کنار الله، یا نسبت دادن صفتی الهی به آن.
وعدهٔ الله به کسانی که تنها او را میپرستند: اینکه آنان را عذاب نکند.
عالمان تأکید میکنند که عبادت تنها شایستهٔ الله است و دوری از شرک، اساس توحید به شمار میرود. وعدهٔ عذاب نکردن، دربارهٔ کسی است که تنها الله را میپرستد؛ اما این به آن معنا نیست که کسی بتواند بدون توبه یا فرمانبرداری، خود را از هرگونه مسئولیتی معاف بداند. چهار مذهب فقهی اهلسنت، توحید را بنیاد ایمان میدانند و از این روایت مجوزی برای کوتاهی در دیگر واجبات برداشت نمیکنند.
- عبادت، دعا و توکل خود را تنها به الله اختصاص بده.
- انتخابهای روزانهات را بررسی کن تا وابستگی یا پرستش پنهانیِ چیزی در کنار الله در آنها نباشد.
- وعدهٔ الله به تو امید بدهد، و در عین حال به واجباتت پایبند بمان و صادقانه توبه کن.
این روایت به ایمان و گواهیِ «معبودی جز الله نیست» میپردازد و از این راه با تأکید بر توحید پیوند دارد.
Sahih Muslim · #31 (Sahih)این حدیث دربارهٔ پاداش کسی است که بدون شریک قرار دادن برای الله، با او دیدار میکند.
Sahih al-Bukhari · #32 (Sahih)این روایت نیز بر بزرگیِ گناهِ شریک قرار دادن برای الله تأکید میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.