Sahih Muslim، حدیث 3001
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 1هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّآن را به مسلم روایت کرد
- 2ابْنُ وَهْبٍ
- 3عَمْرٌو
- 4مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ قَالَ لَهُ سَلْ لِي عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ عَنْ رَجُلٍ يُهِلُّ بِالْحَجِّ فَإِذَا طَافَ بِالْبَيْتِ أَيَحِلُّ أَمْ لاَ فَإِنْ قَالَ لَكَ لاَ يَحِلُّ . فَقُلْ لَهُ إِنَّ رَجُلاً يَقُولُ ذَلِكَ - قَالَ - فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لاَ يَحِلُّ مَنْ أَهَلَّ بِالْحَجِّ إِلاَّ بِالْحَجِّ . قُلْتُ فَإِنَّ رَجُلاً كَانَ يَقُولُ ذَلِكَ . قَالَ بِئْسَ مَا قَالَ فَتَصَدَّانِي الرَّجُلُ فَسَأَلَنِي فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ فَقُلْ لَهُ فَإِنَّ رَجُلاً كَانَ يُخْبِرُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ فَعَلَ ذَلِكَ وَمَا شَأْنُ أَسْمَاءَ وَالزُّبَيْرِ فَعَلاَ ذَلِكَ . قَالَ فَجِئْتُهُ فَذَكَرْتُ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ لاَ أَدْرِي . قَالَ فَمَا بَالُهُ لاَ يَأْتِينِي بِنَفْسِهِ يَسْأَلُنِي أَظُنُّهُ عِرَاقِيًّا . قُلْتُ لاَ أَدْرِي . قَالَ فَإِنَّهُ قَدْ كَذَبَ قَدْ حَجَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ - رضى الله عنها - أَنَّ أَوَّلَ شَىْءٍ بَدَأَ بِهِ حِينَ قَدِمَ مَكَّةَ أَنَّهُ تَوَضَّأَ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ حَجَّ أَبُو بَكْرٍ فَكَانَ أَوَّلَ شَىْءٍ بَدَأَ بِهِ الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ ثُمَّ لَمْ يَكُنْ غَيْرُهُ ثُمَّ عُمَرُ مِثْلُ ذَلِكَ ثُمَّ حَجَّ عُثْمَانُ فَرَأَيْتُهُ أَوَّلُ شَىْءٍ بَدَأَ بِهِ الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ ثُمَّ لَمْ يَكُنْ غَيْرُهُ ثُمَّ مُعَاوِيَةُ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ثُمَّ حَجَجْتُ مَعَ أَبِي الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ فَكَانَ أَوَّلَ شَىْءٍ بَدَأَ بِهِ الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ ثُمَّ لَمْ يَكُنْ غَيْرُهُ ثُمَّ رَأَيْتُ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارَ يَفْعَلُونَ ذَلِكَ ثُمَّ لَمْ يَكُنْ غَيْرُهُ ثُمَّ آخِرُ مَنْ رَأَيْتُ فَعَلَ ذَلِكَ ابْنُ عُمَرَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُضْهَا بِعُمْرَةٍ وَهَذَا ابْنُ عُمَرَ عِنْدَهُمْ أَفَلاَ يَسْأَلُونَهُ وَلاَ أَحَدٌ مِمَّنْ مَضَى مَا كَانُوا يَبْدَءُونَ بِشَىْءٍ حِينَ يَضَعُونَ أَقْدَامَهُمْ أَوَّلَ مِنَ الطَّوَافِ بِالْبَيْتِ ثُمَّ لاَ يَحِلُّونَ وَقَدْ رَأَيْتُ أُمِّي وَخَالَتِي حِينَ تَقْدَمَانِ لاَ تَبْدَآنِ بِشَىْءٍ أَوَّلَ مِنَ الْبَيْتِ تَطُوفَانِ بِهِ ثُمَّ لاَ تَحِلاَّنِ وَقَدْ أَخْبَرَتْنِي أُمِّي أَنَّهَا أَقْبَلَتْ هِيَ وَأُخْتُهَا وَالزُّبَيْرُ وَفُلاَنٌ وَفُلاَنٌ بِعُمْرَةٍ قَطُّ فَلَمَّا مَسَحُوا الرُّكْنَ حَلُّوا وَقَدْ كَذَبَ فِيمَا ذَكَرَ مِنْ ذَلِكَ .
هارون بن سعید ایلی برایم حدیث کرد، ابن وهب برایمان حدیث کرد، عمرو — که همان ابن حارث است — از محمد بن عبدالرحمن خبر داد که مردی از اهل عراق به او گفت:
«از طرف من از عروه بن زبیر بپرس درباره مردی که برای حج احرام میبندد، آیا پس از طواف خانه حلال میشود یا خیر؟ اگر گفت حلال نمیشود، به او بگو: همانا مردی هست که چنین میگوید.» گفت: «پس از او پرسیدم و او فرمود: کسی که برای حج احرام بسته است، جز با انجام کامل حج حلال نمیشود. گفتم: اگر کسی چنین ادعایی کند چه؟ فرمود: چه بد سخنی گفته است!» سپس آن مرد عراقی مرا دید و پرسید، و من پاسخ را برایش نقل کردم. او گفت: «به او بگو که همانا مردی خبر داده که رسول الله ﷺ چنین کردهاند؛ و ماجرای اسماء و زبیر چیست که آنان نیز چنین کردند؟» گفت: «پس نزد او رفتم و این مطلب را ذکر کردم، او فرمود: او کیست؟ گفتم: نمیدانم. فرمود: چرا خودش نزد من نمیآید تا بپرسد؟ گمانم عراقی است. گفتم: نمیدانم. فرمود: دروغ گفته است! رسول الله ﷺ حج گزاردند و عایشه رضی الله عنها به من خبر داد که نخستین کاری که هنگام ورود به مکه آغاز کردند وضو بود، سپس خانه را طواف کردند. سپس ابوبکر حج گزارد و نخستین کاری که آغاز کرد طواف خانه بود و غیر از آن نبود. سپس عمر نیز همینگونه. سپس عثمان حج گزارد و دیدم که نخستین کاری که آغاز کرد طواف خانه بود و غیر از آن نبود. سپس معاویه و عبدالله بن عمر نیز چنین کردند. سپس همراه پدرم زبیر بن عوام حج گزاردم و نخستین کاری که آغاز کرد طواف خانه بود و غیر از آن نبود. سپس مهاجران و انصار را دیدم که چنین میکردند و غیر از آن نبود. و آخرین کسی را که دیدم چنین کرد ابن عمر بود و آن را با عمره نقض نکرد. در حالی که ابن عمر میان آنان است، چرا از او نمیپرسند؟ هیچیک از گذشتگان نبودند مگر اینکه چون پاهایشان را بر زمین نهادند، با طواف خانه آغاز کردند و حلال نشدند. و مادرم و خالهام را دیدم که چون وارد میشدند، با چیزی پیش از طواف خانه آغاز نمیکردند و حلال نمیشدند. و مادرم به من خبر داد که او و خواهرش و زبیر و فلان و فلان برای عمره آمدند و چون رکن را مسح کردند، حلال شدند. و او در آنچه ذکر کرده دروغ گفته است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که احرام حج میبندد، تا کامل شدن حج در احرام میماند.
حالت ویژهای که زائر با نیت حج یا عمره وارد آن میشود و احکام خاصی دارد.
هفت بار گرد کعبه گشتن بهعنوان بخشی از مناسک زیارت.
پایان دادن به حالت احرام، که پس از آن محدودیتهای مربوط به آن دیگر برقرار نیست.
عروه بن زبیر، رفتار پیامبر ﷺ و صحابه را دلیل میآورد که کسی که فقط نیت حج کرده است، پس از طواف ورود در احرام میماند تا حج کامل شود. این روایت، چنین فردی را از کسی که برای عمره آمده است متمایز میکند؛ شخصی که برای عمره آمده میتواند پس از انجام مناسک از احرام بیرون آید. احکام گستردهتر درباره تمتع و تغییر نیت در روایات و مباحث فقهی دیگری نیز بررسی شدهاند؛ این متن بهتنهایی شرح کاملی از همه حالتها نیست.
- پیش از بستن احرام، روشن کنید که نیت حج، عمره یا هر دو را دارید؛ احکام آنها متفاوت است.
- خودسرانه از احرام بیرون نیایید؛ اگر تردید دارید، از عالمی آگاه به شرایط خود راهنمایی بگیرید.
- توضیحات مربوط به زیارت را بر پایه روایات معتبر قرار دهید و نیت زائر را با دقت بررسی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.