Sahih Muslim، حدیث 3420
روایتشده توسط Sabra al-Juhani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Sabra al-Juhani
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُفَضَّلٍ - حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ، عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتْحَ مَكَّةَ قَالَ فَأَقَمْنَا بِهَا خَمْسَ عَشْرَةَ - ثَلاَثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ - فَأَذِنَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مُتْعَةِ النِّسَاءِ فَخَرَجْتُ أَنَا وَرَجُلٌ مِنْ قَوْمِي وَلِي عَلَيْهِ فَضْلٌ فِي الْجَمَالِ وَهُوَ قَرِيبٌ مِنَ الدَّمَامَةِ مَعَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا بُرْدٌ فَبُرْدِي خَلَقٌ وَأَمَّا بُرْدُ ابْنِ عَمِّي فَبُرْدٌ جَدِيدٌ غَضٌّ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِأَسْفَلِ مَكَّةَ أَوْ بِأَعْلاَهَا فَتَلَقَّتْنَا فَتَاةٌ مِثْلُ الْبَكْرَةِ الْعَنَطْنَطَةِ فَقُلْنَا هَلْ لَكِ أَنْ يَسْتَمْتِعَ مِنْكِ أَحَدُنَا قَالَتْ وَمَاذَا تَبْذُلاَنِ فَنَشَرَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا بُرْدَهُ فَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَى الرَّجُلَيْنِ وَيَرَاهَا صَاحِبِي تَنْظُرُ إِلَى عِطْفِهَا فَقَالَ إِنَّ بُرْدَ هَذَا خَلَقٌ وَبُرْدِي جَدِيدٌ غَضٌّ . فَتَقُولُ بُرْدُ هَذَا لاَ بَأْسَ بِهِ . ثَلاَثَ مِرَارٍ أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ اسْتَمْتَعْتُ مِنْهَا فَلَمْ أَخْرُجْ حَتَّى حَرَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
ابوکامل فضیل بن حسین جحدری برای ما حدیث کرد، بشر — یعنی ابن مفضل — برای ما حدیث کرد، عماره بن غزیّه برای ما حدیث کرد، از ربیع بن سبره که پدرش در فتح مکه همراه رسول خدا ﷺ در جنگ شرکت کرده بود. او گفت:
«ما پانزده روز — یعنی سی شبانهروز — در آنجا ماندیم و رسول خدا ﷺ به ما اجازه متعه زنان را دادند. من و مردی از قبیلهام بیرون رفتیم؛ من از او زیباتر بودم و او تقریباً نازیبا بود. هر کدام از ما ردایی داشتیم؛ ردای من کهنه و فرسوده بود، اما ردای پسرعمویم نو و تازه بود. وقتی به پایین یا بالای مکه رسیدیم، با دختری جوان مواجه شدیم که مانند شتر مادهای جوان و خوشاندام بود. گفتیم: «آیا حاضری یکی از ما با تو متعه کند؟» گفت: «چه چیزی میپردازید؟» سپس هر کدام ردای خود را پهن کردیم. او به هر دو نفر نگاه میکرد و همراهم دید که او به خودش نگاه میکند، پس گفت: «ردای این یکی کهنه است، ولی ردای من نو و تازه است.» اما آن دختر دو یا سه بار گفت: «این ردا هم مشکلی ندارد.» سپس من با او متعه کردم و هنوز از آن خارج نشده بودم که رسول خدا ﷺ آن را حرام اعلام کردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
اجازهٔ موقت ازدواج پایان یافت، هنگامی که پیامبر ﷺ آن را ممنوع کرد.
سَبره نقل میکند که صحابه در جریان فتح مکه در مکه اقامت داشتند و اجازه یافتند ازدواج موقت کنند. او میگوید پیامبر ﷺ پیش از آنکه خود از آن وضعیت خارج شود، این کار را ممنوع کرد.
ازدواجی که برای مدتی از پیش تعیینشده منعقد میشود.
مالی که شوهر هنگام ازدواج به همسر خود بدهکار است.
رویدادی که در آن مسلمانان به رهبری پیامبر ﷺ وارد مکه شدند.
عالمان اهلسنت جملهٔ پایانی را لغو صریح اجازهٔ پیشین ازدواج موقت میدانند. ازاینرو، چهار مذهب فقهی اهلسنت متعه را ممنوع میدانند و آن را جایگزینی معتبر برای ازدواجِ بدون محدودیت زمانی نمیشمارند. این روایت همچنین نشان میدهد که اجازهای موقت میتواند بعدها با سخنی الزامآور از پیامبر ﷺ لغو شود.
- در عمل، از حکم نهایی پیامبر ﷺ پیروی کنید، نه از اجازهای پیشین که بعداً لغو شده است.
- ازدواجی را بپذیرید که با مسئولیتها و حقوق پایدار همراه باشد.
- پرسشهای مربوط به احکام ازدواج را با عالمی آگاه در میان بگذارید و به منابع معتبر مراجعه کنید.
این روایت صحیح از همان مجموعه، اجازهٔ متعه و ممنوعیت بعدی آن از سوی پیامبر ﷺ را بیان میکند.
Sahih Muslim · #3421 (Sahih)این روایت نیز از اجازهٔ موقت در جریان فتح مکه و پایان یافتن آن پس از آن خبر میدهد.
Sahih Muslim · #3422 (Sahih)این روایت مرتبط نیز ممنوعیت ازدواج موقت را از طریق سَبره جُهَنی نقل میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.