Sahih Muslim، حدیث 41
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي عَاصِمٍ، - قَالَ عَبْدٌ أَنْبَأَنَا أَبُو عَاصِمٍ، - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الزُّبَيْرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ " .
حسن حلوانی و عبد بن حمید برای ما حدیث کردند، هر دو از ابوعاصم — عبد گفت: ابوعاصم ما را خبر داد — از ابن جریج، که او ابوالزبیر را شنید که میگفت: شنیدم جابر میگفت: شنیدم پیامبر ﷺ فرمودند:
«مسلمان کسی است که مسلمانان دیگر از زبان و دست او در امان باشند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مسلمان دیگران را از آسیبِ گفتار و کردار خود در امان نگه میدارد.
در اینجا به آنچه شخص میگوید یا مینویسد اشاره دارد؛ مانند توهین، غیبت یا رنجاندن دیگران.
به کارهای جسمانی و دیگر اعمالی اشاره دارد که شخص میتواند با آنها به دیگری آسیب برساند.
در معرض آسیب یا ستمِ ناشی از گفتار و کردار کسی قرار نگرفتن.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که این حدیث، اخلاق نیک را در محافظت از دیگران آشکار میسازد. زبان و دست بهعنوان ابزارهایی یاد شدهاند که آسیبهای بسیاری از آنها پدید میآید؛ اما معنا، دیگر شیوههایی را نیز دربرمیگیرد که شخص میتواند با آنها به دیگری زیان برساند. این سخن یکی از ویژگیهای مهم مسلمان را بیان میکند، نه اینکه هر گناهکاری بهسبب آن خودبهخود از اسلام خارج شود. فقیهان این اصل را با وظیفهٔ پاسداری از آبرو، جان و حقوق دیگران مرتبط میدانند.
- پیش از گفتن یا بهاشتراکگذاشتن چیزی، بررسی کن که آیا ممکن است به کسی آسیب برساند.
- اختلافها را بدون توهین، تهدید یا خشونت حل کن.
- اگر با گفتار یا کردارت به کسی ستم کردهای، جبران کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.