Sahih Muslim، حدیث 4237
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا يَنْهَانَا عَنِ النَّذْرِ وَيَقُولُ " إِنَّهُ لاَ يَرُدُّ شَيْئًا وَإِنَّمَا يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنَ الشَّحِيحِ " .
زُهَیر بن حَرب و اسحاق بن ابراهیم برایم حدیث کردند؛ اسحاق گفت: به ما خبر داد، و زُهَیر گفت: جَریر برایمان حدیث کرد، از مَنصور، از عبدالله بن مُرّه، از عبدالله بن عُمَر که فرمود: روزی رسول الله ﷺ ما را از نذر کردن نهی کرد و فرمود:
«همانا نذر چیزی را دفع نمیکند و تنها وسیلهای است برای بیرون کشیدن مال از شخص بخیل.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
نذر، تقدیر الهی را تغییر نمیدهد، اما ممکن است شخص را وادار به بخشیدن کند.
تعهدی به خداوند برای انجام کاری که اغلب به شرطی وابسته است.
کسی که در صرف دارایی خود برای کارهای نیک کوتاهی میکند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که نذر، تقدیر الهی را دفع نمیکند و راهی برای واداشتن خداوند به تحقق نتیجهای خاص نیست. اشاره به شخص بخیل نشان میدهد که نذر گاهی فرد را به انجام عبادتی وامیدارد که بدون آن تعهد انجام نمیداد. کسی که نذر معتبری برای اطاعت از خداوند کرده است باید به آن وفا کند؛ اما نباید نذرِ انجام گناه را بهجا آورد. مذاهب فقهی، احکام و پیامدهای دقیق هر نوع نذر را جداگانه بررسی میکنند.
- کمک یا کار نیک را خالصانه انجام دهید و آن را به برآورده شدن خواستهای وابسته نکنید.
- نذر را سبک نشمارید؛ اگر دربارهٔ نذری که کردهاید تردید دارید، از عالمی آگاه راهنمایی بخواهید.
- داوطلبانه از دارایی خود ببخشید و منتظر نمانید تا نذر شما را به این کار وادارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.