Sahih Muslim، حدیث 4432
روایتشده توسط Buraydah ibn al-Husayb. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Buraydah ibn al-Husayb
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ الأَسْلَمِيَّ، أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَزَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي . فَرَدَّهُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ أَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ . فَرَدَّهُ الثَّانِيَةَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ " أَتَعْلَمُونَ بِعَقْلِهِ بَأْسًا تُنْكِرُونَ مِنْهُ شَيْئًا " . فَقَالُوا مَا نَعْلَمُهُ إِلاَّ وَفِيَّ الْعَقْلِ مِنْ صَالِحِينَا فِيمَا نُرَى فَأَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَيْضًا فَسَأَلَ عَنْهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُ لاَ بَأْسَ بِهِ وَلاَ بِعَقْلِهِ فَلَمَّا كَانَ الرَّابِعَةَ حَفَرَ لَهُ حُفْرَةً ثُمَّ أَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ . قَالَ فَجَاءَتِ الْغَامِدِيَّةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَطَهِّرْنِي . وَإِنَّهُ رَدَّهَا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تَرُدُّنِي لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزًا فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى . قَالَ " إِمَّا لاَ فَاذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي " . فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي خِرْقَةٍ قَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ . قَالَ " اذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ " . فَلَمَّا فَطَمَتْهُ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ وَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ . فَدَفَعَ الصَّبِيَّ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا إِلَى صَدْرِهَا وَأَمَرَ النَّاسَ فَرَجَمُوهَا فَيُقْبِلُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَنَضَّحَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِ خَالِدٍ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ " مَهْلاً يَا خَالِدُ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ " . ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث نقل کرد، گفت: عبدالله بن نمیر برای ما حدیث گفت؛ و نیز محمد بن عبدالله بن نمیر برای ما حدیث گفت — و الفاظ حدیثشان نزدیک به هم بود — گفت: پدرم برای ما حدیث گفت، بشیر بن مهاجر برای او نقل کرد، عبدالله بن بریده از پدرش روایت کرد که ماعز بن مالک اسلمی نزد رسول خدا ﷺ آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا! من بر خود ستم کردهام و زنا کردهام و میخواهم مرا پاک گردانی.» پیامبر ﷺ او را بازگرداند. فردای آن روز دوباره آمد و گفت: «ای رسول خدا! من زنا کردهام.» پیامبر ﷺ بار دوم او را بازگرداند و به سوی قومش فرستاد و پرسید: «آیا در عقل او نقصانی میدانید یا چیزی از او انکار میکنید؟» گفتند: «تا جایی که ما میدانیم، جز اینکه او را عاقل و از نیکانمان میشناسیم، چیز دیگری نمیدانیم.» بار سوم آمد و پیامبر ﷺ دوباره دربارهاش پرسید و آنان خبر دادند که هیچ نقصی نه در خودش و نه در عقلش نیست. چون بار چهارم آمد، گودالی برایش کندند و سپس به فرمان پیامبر ﷺ رجم شد. راوی گفت: سپس زنی از قبیله غامد آمد و گفت: «ای رسول خدا! من زنا کردهام، پس مرا پاک کن.» پیامبر ﷺ او را نیز بازگرداند. فردای آن روز گفت: «ای رسول خدا! چرا مرا بازمیگردانی؟ شاید مرا همانگونه بازمیگردانی که ماعز را بازگرداندی. به خدا سوگند! من باردار هستم.» پیامبر ﷺ فرمود: «اگر چنین است، برو تا فرزندت را بزایی.» چون زایید، کودک را در پارچهای پیچیده آورد و گفت: «این فرزندی است که زاییدهام.» فرمود: «برو و به او شیر بده تا از شیر بگیریش.» چون او را از شیر گرفت، کودک را در حالی که تکه نانی در دست داشت نزد پیامبر ﷺ آورد و گفت: «ای پیامبر خدا! او را از شیر گرفتهام و اکنون غذا میخورد.» پیامبر ﷺ کودک را به یکی از مسلمانان سپرد، سپس درباره زن حکم صادر شد. گودالی تا سینهاش کندند و مردم به فرمان پیامبر او را رجم کردند. خالد بن ولید سنگی برداشت و به سر او زد و خون بر صورت خالد پاشید، پس او را دشنام داد. پیامبر خدا ﷺ دشنام دادن او را شنید و فرمود: «آهسته باش ای خالد! قسم به آنکه جانم در دست اوست، این زن چنان توبهای کرده است که اگر یک باجگیر ستمگر نیز چنین توبهای میکرد، آمرزیده میشد.» سپس دربارهاش دستور داد و بر او نماز خواند و دفن شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ بر توبهٔ خالصانه تأکید کرد و از کودک محافظت نمود.
در اینجا زن منظورش این بود که مجازات شرعیِ مقرر دربارهاش اجرا شود.
بهتدریج شیردهی به کودک را متوقف کردن و او را به غذای دیگری عادت دادن.
کسی که به ناحق از مردم پول میگیرد؛ پیامبر ﷺ این کار را نمونهای از گناهی بزرگ دانست.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که قاضی باید پیش از صدور حکم شرعی، توانایی تشخیص و شرایط فرد را بررسی کند. بهتعویقانداختن اجرای حکم از کودک محافظت کرد: نخست باید به دنیا میآمد و سپس از او مراقبت میشد تا بتواند غذا بخورد. این حدیث توبهٔ خالصانه را میستاید، اما تشویقی به آشکارکردن گناهان یا اجرای خودسرانهٔ مجازاتها نیست؛ اجرای چنین مجازاتهایی در صلاحیت مراجع عمومیِ ذیصلاح و تابع قواعد سختگیرانهٔ اثبات است. عالمان همچنین بررسی میکنند که آیا کسی که داوطلبانه به گناهش اقرار میکند، بهتر است سکوت کند و توبه نماید یا خود را به مرجع ذیصلاح معرفی کند.
- گناه کسی را مایهٔ کنجکاوی یا رسواکردن عمومی قرار ندهید؛ او را به توبهٔ خالصانه تشویق کنید.
- پیش از تصمیمهایی که بر کودکان یا دیگر افراد تحت تکفل اثر میگذارد، از آنان محافظت کنید.
- اجرای مجازاتهای شرعی را فقط به مراجع ذیصلاح و قواعد اثباتِ مقرر بسپارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.