Sahih Muslim، حدیث 459
روایتشده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّآن را به مسلم روایت کرد
- 2بِشْرٌ
- 3أَبِي مَسْلَمَةَ
- 4أَبِي نَضْرَةَ
- 5أَبِي سَعِيدٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - عَنْ أَبِي مَسْلَمَةَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا أَهْلُ النَّارِ الَّذِينَ هُمْ أَهْلُهَا فَإِنَّهُمْ لاَ يَمُوتُونَ فِيهَا وَلاَ يَحْيَوْنَ وَلَكِنْ نَاسٌ أَصَابَتْهُمُ النَّارُ بِذُنُوبِهِمْ - أَوْ قَالَ بِخَطَايَاهُمْ - فَأَمَاتَهُمْ إِمَاتَةً حَتَّى إِذَا كَانُوا فَحْمًا أُذِنَ بِالشَّفَاعَةِ فَجِيءَ بِهِمْ ضَبَائِرَ ضَبَائِرَ فَبُثُّوا عَلَى أَنْهَارِ الْجَنَّةِ ثُمَّ قِيلَ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ أَفِيضُوا عَلَيْهِمْ . فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ تَكُونُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ كَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَانَ بِالْبَادِيَةِ .
نصر بن علی جَهضَمی برایم حدیث کرد و گفت: بِشر — یعنی ابن مُفَضَّل — از ابومسلمه، از ابونضره، از ابوسعید برایمان روایت کرد. ابوسعید گفت: رسول خدا ﷺ فرمودند:
«اما اهل آتش که سزاوار آن هستند، در آن نه میمیرند و نه زنده میشوند؛ ولی گروهی از مردم به سبب گناهانشان — یا راوی گفت: به سبب خطاهایشان — دچار آتش میشوند و خدا آنان را چنان میمیراند که چون زغال سیاه گردند. آنگاه اجازه شفاعت داده شود و ایشان را دستهدسته بیاورند و بر کنار نهرهای بهشت بگسترانند. سپس ندا داده شود: ای اهل بهشت! بر آنان آب ریزید. پس همچون دانهای که در گلولای سیلاب بروید، سر برآورند.» مردی از میان جمع گفت: «گویی رسول خدا ﷺ در بادیه زیسته است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مؤمنان گناهکار ممکن است به رحمت خدا از آتش نجات یابند.
درخواست آمرزش و نجات از خدا برای کسی که فقط با اجازه او انجام میشود.
نجاتیافتگان گرد هم آورده میشوند و با هم به سوی رودهای بهشت برده میشوند.
خاک حاصلخیز کنار آب روان؛ این تصویر نشان میدهد که نجاتیافتگان با چه سرعتی دوباره جان میگیرند.
دانشمندان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که آتش برای کسانی که سرانجام و بهطور قطعی به آن تعلق دارند، پایدار است؛ اما مؤمنان گناهکاری که به سبب گناهانشان مجازات میشوند، سرانجام میتوانند از آن نجات یابند. شفاعت تنها با اجازه خدا صورت میگیرد؛ سپس نجاتیافتگان به لطف او بهبود مییابند و وارد بهشت میشوند. چهار مذهب فقهی اهل سنت این توصیف را بخشی از آموزههای اعتقادی میدانند، نه مبنای یک حکم فقهی مستقل.
- از رحمت خدا ناامید نشو، اما گناهان را جدی بگیر و از آنها بازگرد.
- از خدا آمرزش بخواه و خالصانه برای دیگران دعا کن، و بدان که شفاعت تنها با اجازه او انجام میشود.
- با مردم چنان رفتار نکن که گویی از سرانجام نهایی آنان باخبری؛ داوری از آنِ خداست.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.