Sahih Muslim، حدیث 4685
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، كِلاَهُمَا عَنْ حَاتِمِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، أَنَّ نَجْدَةَ، كَتَبَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ خِلاَلٍ، . بِمِثْلِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ غَيْرَ أَنَّ فِي، حَدِيثِ حَاتِمٍ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ فَلاَ تَقْتُلِ الصِّبْيَانَ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تَعْلَمُ مَا عَلِمَ الْخَضِرُ مِنَ الصَّبِيِّ الَّذِي قَتَلَ . وَزَادَ إِسْحَاقُ فِي حَدِيثِهِ عَنْ حَاتِمٍ وَتُمَيِّزَ الْمُؤْمِنَ فَتَقْتُلَ الْكَافِرَ وَتَدَعَ الْمُؤْمِنَ .
ابوبکر بن ابیشیبه و اسحاق بن ابراهیم برای ما حدیث کردند، هر دو از حاتم بن اسماعیل، او از جعفر بن محمد، او از پدرش، و او از یزید بن هرمز روایت میکند که نجده نامهای به ابن عباس نوشت و از او درباره چند مسئله پرسید. این مضمون مشابه حدیث سلیمان بن بلال است، با این تفاوت که در روایت حاتم آمده است:
«همانا رسول خدا ﷺ کودکان را نمیکشتند، پس تو نیز کودکان را نکش، مگر آنکه بدانی آنچه خضر از کودکی که کشت میدانست.» و اسحاق در حدیث خود از حاتم افزود: «و بتوانی مؤمن را از کافر تمیز دهی، آنگاه کافر را بکشی و مؤمن را رها کنی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در جنگ نباید کودکان را عمداً هدف قرار داد.
نجده دربارهٔ مسائل گوناگون برای ابنعباس نامه نوشت و ابنعباس به پرسشهای او پاسخ داد.
کسی که با نامه از ابنعباس توضیح خواست.
بندهٔ خدا در داستان سورهٔ کهف که پسری را بر پایهٔ دانشی که خدا به او داده بود کشت.
حدود و ضوابطی که مشخص میکنند در درگیری مسلحانه چه کسانی را میتوان یا نمیتوان هدف حمله قرار داد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که کشتن عمدی کودکان جایز نیست. اشاره به الخضر به رزمندگان اختیار نمیدهد که دربارهٔ ایمان آیندهٔ کسی داوری کنند؛ دانش استثنایی او از سوی خدا به او عطا شده بود. همچنین، اشاره به تشخیص کودکان مؤمن از کافر مجوزی برای حمله نیست؛ کودکان همچنان در اماناند و نباید بر پایهٔ گمان هدف قرار گیرند. چهار مذهب فقهی اهلسنت در اصل، ممنوعیت کشتن کودکان غیررزمنده را میپذیرند و در عین حال، وضعیتهای استثناییای را بررسی میکنند که در آن کودکان ناخواسته در جریان حمله به رزمندگان آسیب میبینند.
- هرگز کودکان را هدف قرار ندهید و آنان را از خشونت و انتقام دور نگه دارید.
- تصمیمهای مربوط به مرگ و زندگی را بر قواعد روشن استوار کنید، نه بر گمانهزنی دربارهٔ آینده یا باورهای کسی.
- هرکس دربارهٔ جنگ سخن میگوید یا تصمیم میگیرد، باید فعالانه از غیررزمندگان محافظت کند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.