Sahih Muslim، حدیث 4699
روایتشده توسط Abu Musa al-Ash'ari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Musa al-Ash'ari
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الأَشْعَرِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي عَامِرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ وَنَحْنُ سِتَّةُ نَفَرٍ بَيْنَنَا بَعِيرٌ نَعْتَقِبُهُ - قَالَ - فَنَقِبَتْ أَقْدَامُنَا فَنَقِبَتْ قَدَمَاىَ وَسَقَطَتْ أَظْفَارِي فَكُنَّا نَلُفُّ عَلَى أَرْجُلِنَا الْخِرَقَ فَسُمِّيَتْ غَزْوَةَ ذَاتِ الرِّقَاعِ لِمَا كُنَّا نُعَصِّبُ عَلَى أَرْجُلِنَا مِنَ الْخِرَقِ . قَالَ أَبُو بُرْدَةَ فَحَدَّثَ أَبُو مُوسَى بِهَذَا الْحَدِيثِ ثُمَّ كَرِهَ ذَلِكَ . قَالَ كَأَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يَكُونَ شَيْئًا مِنْ عَمَلِهِ أَفْشَاهُ . قَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَزَادَنِي غَيْرُ بُرَيْدٍ وَاللَّهُ يَجْزِي بِهِ .
ابو عامر عبدالله بن برّاد اشعری و محمد بن علاء همدانی برای ما حدیث کردند — و این لفظ از ابو عامر است — هر دو گفتند: ابو اسامة برای ما از برید بن ابی بردة، از پدرش ابی بردة، و او از ابی موسی روایت کرد که فرمود: همراه رسول خدا ﷺ در یک غزوه خارج شدیم، در حالی که تنها شش نفر بودیم و فقط یک شتر داشتیم که نوبتی سوار آن میشدیم. ایشان فرمودند: پاهایمان زخم شد؛ پاهای من نیز زخم گردید و ناخنهایم افتاد. سپس پاهای خود را با تکهپارچهها میپیچیدیم. به همین دلیل، این جنگ
«غزوة ذات الرقاع» نامیده شد، زیرا در آن روز پاهایمان را با پارچهها بسته بودیم. ابی بردة میگوید: ابی موسی این حدیث را نقل کرد، اما بعدها از تکرار آن کراهت داشت. گویی دوست نداشت که چیزی از اعمال نیکش آشکار شود. ابو اسامة میگوید: راویانی غیر از برید این عبارت را افزودهاند: «خداوند پاداش آن را بدهد».
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوموسی سختیهای فراوان را تحمل میکرد و برای خشنودی خداوند از شهرتطلبی پرهیز میکرد.
نام یک غزوه است؛ «رِقاع» در اینجا به تکهپارچههایی اشاره دارد که صحابه با آنها پاهای زخمی خود را میبستند.
شش تن از صحابه یک شتر را با هم استفاده میکردند و در طول سفر بهنوبت سوار آن میشدند.
این روایت نشان میدهد که صحابه در غزوهای همراه پیامبر ﷺ سختیهای فراوانی را تحمل میکردند. راویان، خودداری ابوموسی از بازگویی تلاشهایش را با فروتنی و پرهیز از شهرتطلبی مرتبط دانستهاند. عالمان از این روایت تشویقی برای انجام خالصانهٔ کارهای نیک و پرهیز از جستوجوی شهرت بیدلیل برداشت کردهاند؛ این به آن معنا نیست که بازگویی کارهای نیک همیشه ممنوع باشد، زیرا نیت و فایدهٔ آن اهمیت دارد.
- هنگام انجام کاری ارزشمند و خالصانه، دشواریها را با شکیبایی تحمل کن.
- کارهای نیک را برای خدا انجام بده و پیوسته در پی تأیید و ستایش مردم نباش.
- تلاشهایت را هنگامی بازگو کن که دیگران را تشویق کند یا دانشی به آنان برساند، اما مراقب نیت خود باش.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.