Sahih Muslim، حدیث 4700
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو الطَّاهِرِ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ الْفُضَيْلِ بْنِ أَبِي، عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نِيَارٍ الأَسْلَمِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ بَدْرٍ فَلَمَّا كَانَ بِحَرَّةِ الْوَبَرَةِ أَدْرَكَهُ رَجُلٌ قَدْ كَانَ يُذْكَرُ مِنْهُ جُرْأَةٌ وَنَجْدَةٌ فَفَرِحَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَأَوْهُ فَلَمَّا أَدْرَكَهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جِئْتُ لأَتَّبِعَكَ وَأُصِيبَ مَعَكَ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ " . قَالَ لاَ قَالَ " فَارْجِعْ فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ " . قَالَتْ ثُمَّ مَضَى حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالشَّجَرَةِ أَدْرَكَهُ الرَّجُلُ فَقَالَ لَهُ كَمَا قَالَ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَمَا قَالَ أَوَّلَ مَرَّةٍ قَالَ " فَارْجِعْ فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ " . قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَدْرَكَهُ بِالْبَيْدَاءِ فَقَالَ لَهُ كَمَا قَالَ أَوَّلَ مَرَّةٍ " تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ " . قَالَ نَعَمْ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَانْطَلِقْ " .
زهیر بن حرب برایم حدیث کرد، عبدالرحمن بن مهدی از مالک برایمان حدیث کرد؛ و ابوطاهر نیز آن را برایم روایت کرد — و این لفظ از اوست — عبدالله بن وهب از مالک بن انس برایم حدیث کرد، او از فضیل بن ابیعبدالله، او از عبدالله بن نیار اسلمی، او از عروه بن زبیر، و او از عایشه همسر پیامبر ﷺ روایت کرد که گفت: رسول خدا ﷺ به سوی بدر حرکت کردند. هنگامی که به حرة الوبرة رسیدند، مردی که به شجاعت و دلاوری شهرت داشت به ایشان رسید. یاران رسول خدا ﷺ از دیدن او خوشحال شدند. وقتی به محضر پیامبر ﷺ رسید، عرض کرد:
«آمدهام تا از شما پیروی کنم و همراه شما غنیمتی به دست آورم.» رسول خدا ﷺ به او فرمودند: «آیا به الله و رسولش ایمان داری؟» گفت: «خیر.» پیامبر ﷺ فرمودند: «برگرد، من هرگز از مشرک کمک نخواهم گرفت.» عایشه گفت: سپس پیامبر به راه خود ادامه دادند تا اینکه به شجره رسیدیم، آن مرد دوباره به ایشان رسید و همان سخنان بار اول را تکرار کرد. پیامبر ﷺ نیز همان پاسخ نخست را دادند و فرمودند: «برگرد، من هرگز از مشرک کمک نخواهم گرفت.» مرد بازگشت، اما در بیداء دوباره به ایشان رسید. پیامبر ﷺ مانند دفعه قبل از او پرسیدند: «آیا به الله و رسولش ایمان داری؟» گفت: «بله.» آنگاه رسول خدا ﷺ به او فرمودند: «پس با ما همراه شو.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ ایمان را بر همکاری نظامی مقدم میداشت.
مکانی که مسلمانان در آن نبردی مشهور کردند.
اموالی که پس از نبرد، طبق احکام اسلامی تقسیم میشد.
کسی که در کنار الله، معبودهای دیگری را میپرستد.
عالمان بر پایهٔ این روایت بررسی میکنند که آیا و تحت چه شرایطی میتوان کمک غیرمسلمانان را در جنگ پذیرفت. حدیث نشان میدهد که پیامبر ﷺ در این موقعیت ابتدا شرکت آن مرد را نپذیرفت، زیرا ایمان نداشت؛ اما پس از آنکه مرد ایمان خود را اعلام کرد، به او اجازه داد همراه شود. فقیهان این روایت را در کنار متون و شرایط دیگر میسنجند و از آن قاعدهای نامحدود برای هر نوع همکاری استخراج نمیکنند.
- در انتخابهای مهم، ایمان و نیت خالص را راهنما قرار دهید، نه فقط توانایی یا شهرت افراد را.
- پیش از تعهد به همکاری، دربارهٔ ارزشها و اهداف مشترک بهروشنی پرسوجو کنید.
- برای تغییر افراد فرصت قائل شوید و آن را بر پایهٔ آنچه خودشان آشکارا بیان میکنند ارزیابی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.