Sahih Muslim، حدیث 5038
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ، يَزِيدَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي هِلاَلٍ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، أَنَّ أَبَا أُمَامَةَ بْنَ سَهْلٍ، أَخْبَرَهُ عَنِ ابْنِ، عَبَّاسٍ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ وَعِنْدَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِلَحْمِ ضَبٍّ . فَذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ .
عبدالملک بن شعیب بن لیث برای ما حدیث کرد، پدرم از جدّم نقل کرد، خالد بن یزید برایم حدیث کرد، سعید بن ابیهلال از ابن مُنکَدِر برایم روایت کرد که ابوامامه بن سهل او را از ابن عباس خبر داد که گفت: در حالی که رسول خدا ﷺ در خانه میمونه بودند و خالد بن ولید نیز نزد ایشان حضور داشت، گوشت سوسمار صحرایی برای آن حضرت آورده شد. سپس این ماجرا با همان مضمون حدیث زهری ذکر شده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در حضور خالد بن ولید، سوسمار بیابانی به پیامبر ﷺ عرضه شد.
جانوری بیابانی و خوردنی که در عربی «ضب» نامیده میشود.
راوی ادامهٔ ماجرا را خلاصه میکند و به نسخهای دیگر از داستان ارجاع میدهد.
عالمان این بخش را در کنار روایتهای مفصلتر دربارهٔ سوسمار بیابانی بررسی میکنند: پیامبر ﷺ از آن نخورد، اما خوردنش را منع نکرد. بنابراین، ناخوشایندی شخصی ایشان بهتنهایی آن جانور را حرام نمیکند. مذاهب فقهی دربارهٔ حکم دقیق خوردن این جانور بحث کردهاند؛ این متن کوتاه بهتنهایی داوری فقهی کاملی دربارهٔ آن ارائه نمیدهد.
- خوراکیای را صرفاً به این دلیل که خودتان دوست ندارید، حرام اعلام نکنید.
- اگر تردید دارید، پیش از تحمیل حکم ممنوعیت به دیگران، از دانش دینیِ معتبر بپرسید.
- به تفاوت سلیقهها و عادتهای غذایی مردم احترام بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.