Sahih Muslim، حدیث 5616
روایتشده توسط Asma bint Abu Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Asma bint Abu Bakr
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى أَبُو صَالِحٍ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، وَفَاطِمَةُ بِنْتُ الْمُنْذِرِ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّهُمَا قَالاَ خَرَجَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ حِينَ هَاجَرَتْ وَهِيَ حُبْلَى بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ فَقَدِمَتْ قُبَاءً فَنُفِسَتْ بِعَبْدِ اللَّهِ بِقُبَاءٍ ثُمَّ خَرَجَتْ حِينَ نُفِسَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُحَنِّكَهُ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا فَوَضَعَهُ فِي حَجْرِهِ ثُمَّ دَعَا بِتَمْرَةٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَكَثْنَا سَاعَةً نَلْتَمِسُهَا قَبْلَ أَنْ نَجِدَهَا فَمَضَغَهَا ثُمَّ بَصَقَهَا فِي فِيهِ فَإِنَّ أَوَّلَ شَىْءٍ دَخَلَ بَطْنَهُ لَرِيقُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَتْ أَسْمَاءُ ثُمَّ مَسَحَهُ وَصَلَّى عَلَيْهِ وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ ثُمَّ جَاءَ وَهُوَ ابْنُ سَبْعِ سِنِينَ أَوْ ثَمَانٍ لِيُبَايِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَمَرَهُ بِذَلِكَ الزُّبَيْرُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَآهُ مُقْبِلاً إِلَيْهِ ثُمَّ بَايَعَهُ .
حکم بن موسی ابوصالح به ما حدیث کرد، شعیب — یعنی ابن اسحاق — به ما حدیث کرد، هشام بن عروه به من خبر داد، عروه بن زبیر و فاطمه بنت منذر بن زبیر برایم حدیث کردند که هر دو گفتند: اسماء بنت ابوبکر در هنگام هجرت در حالی که عبدالله بن زبیر را باردار بود، حرکت کرد. او به قبا رسید و عبدالله را در همانجا به دنیا آورد. سپس پس از زایمان، کودک را نزد رسول الله ﷺ برد تا برایش تحنیک انجام دهند. رسول الله ﷺ کودک را از او گرفت و در دامان خود نهاد و سپس طلب خرما کرد. عایشه گفت: مدتی جستجو کردیم تا اینکه سرانجام خرما را یافتیم. پیامبر ﷺ آن را جوید و آب دهان مبارک خود را در دهان کودک گذاشت؛ بدین ترتیب نخستین چیزی که وارد شکمش شد، آب دهان رسول الله ﷺ بود. اسماء گفت: سپس پیامبر ﷺ دست بر سر کودک کشید، برایش دعا کرد و نام او را عبدالله گذاشت. وقتی عبدالله به سن هفت یا هشت سالگی رسید، به فرمان زبیر نزد رسول الله ﷺ آمد تا با ایشان بیعت کند. رسول الله ﷺ چون او را دید که به سوی ایشان میآید، لبخند زد و بیعتش را پذیرفت.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای نوزاد تحنیک انجام داد، برای او دعا کرد و نامی برایش برگزید.
اسماء بنت ابیبکر در حالی که باردار عبدالله بن زبیر بود به مدینه هجرت کرد. او در قبا زایمان کرد و نوزاد را نزد پیامبر ﷺ آورد.
مالیدن مقدار کمی خرمای جویدهشده به کام نوزاد.
پیمانی رسمی برای اطاعت و وفاداری به پیامبر ﷺ.
عالمان کلاسیک، از جمله نووی، از این روایت استحباب تحنیک برای نوزاد، دعا برای او و انتخاب نامی نیک را برداشت کردهاند. رفتار مهربانانهٔ پیامبر ﷺ همچنین در پذیرفتن نوزاد و لبخند ایشان هنگامی که عبدالله بعدها در کودکی نزدشان آمد، نمایان است. تحنیک مستحب است، نه واجب؛ و روایت نام مشخص یا عبارت ثابتی برای دعا تعیین نمیکند.
- به نوزاد با مهربانی توجه کنید و برای برکت و تندرستی او دعا کنید.
- دربارهٔ نام نیک برای کودک گفتوگو کنید و نامگذاری را مسئولیتی معنادار بدانید.
- مستحبات را واجب نکنید و هنگام تحنیک به بهداشت دقیق توجه داشته باشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.