Sahih al-Bukhari، حدیث 3909
روایتشده توسط Asma bint Abu Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Asma bint Abu Bakr
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي زَكَرِيَّاءُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا حَمَلَتْ بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَتْ فَخَرَجْتُ وَأَنَا مُتِمٌّ، فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ، فَنَزَلْتُ بِقُبَاءٍ، فَوَلَدْتُهُ بِقُبَاءٍ، ثُمَّ أَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَوَضَعْتُهُ فِي حَجْرِهِ، ثُمَّ دَعَا بِتَمْرَةٍ، فَمَضَغَهَا، ثُمَّ تَفَلَ فِي فِيهِ، فَكَانَ أَوَّلَ شَىْءٍ دَخَلَ جَوْفَهُ رِيقُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ حَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ ثُمَّ دَعَا لَهُ وَبَرَّكَ عَلَيْهِ، وَكَانَ أَوَّلَ مَوْلُودٍ وُلِدَ فِي الإِسْلاَمِ. تَابَعَهُ خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَسْمَاءَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا هَاجَرَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ حُبْلَى.
زکریا بن یحیی برایم حدیث کرد، از ابواسامه، او از هشام بن عروه، او از پدرش و او از اسماء (رضی الله عنها) روایت میکند که عبدالله بن زبیر را باردار شد. گفت:
«در حالی که در ماه آخر بارداری بودم به سوی مدینه حرکت کردم و در قبا فرود آمدم و همانجا او را به دنیا آوردم. سپس او را نزد پیامبر ﷺ بردم و در دامن ایشان گذاشتم. آنگاه پیامبر ﷺ خرمایی طلبیدند، آن را جویدند و آب آن را در دهان کودک گذاشتند؛ بدین ترتیب نخستین چیزی که وارد شکم او شد، بزاق دهان رسول خدا ﷺ بود. سپس پیامبر ﷺ با خرما کام کودک را مالیدند (تحنیک کردند)، برایش دعا نمودند و طلب برکت کردند. او نخستین کودکی بود که در اسلام متولد شد.» خالد بن مخلد نیز از علی بن مسهر، او از هشام، او از پدرش و او از اسماء (رضی الله عنها) همین مضمون را روایت کرده است که ایشان در حالی که باردار بودند به سوی پیامبر ﷺ هجرت کردند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای عبدالله تحنیک انجام داد و برای او دعای برکت کرد.
مالیدن مقدار کمی خرمای جویدهشده بهآرامی به کام نوزاد.
مکانی در نزدیکی مدینه که اسماء پس از هجرت به آنجا، عبدالله را در آنجا به دنیا آورد.
عالمان کلاسیک این روایت را مبنایی برای انجام تحنیک برای نوزاد و دعا برای برکت او دانستهاند. این کار مستحب است و واجب شمرده نمیشود. چهار مذهب فقهی اهلسنت بر اهمیت مراقبت شایسته از نوزاد تأکید دارند؛ تحنیک عملی مستحب است و شرط صحت هیچچیزی نیست. متن همچنین هجرت اسماء را در حالی که در ماههای پایانی بارداری بود میستاید و عبدالله بن زبیر را نخستین کودکی معرفی میکند که در میان مسلمانان در مدینه به دنیا آمد.
- هنگام تولد فرزند، از خداوند برای او برکت و زندگی نیکو بخواهید.
- با نوزاد با نرمی و مراقبت رفتار کنید؛ تحنیک عملی مستحب است، نه واجب.
- از تلاش پدران و مادرانی که برای پاسداری از ایمان و خانوادهٔ خود دشواریهای بزرگی را پشت سر میگذارند، قدردانی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.