Sahih Muslim، حدیث 5693
روایتشده توسط Asma bint Abi Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Asma bint Abi Bakr
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ أَسْمَاءَ، قَالَتْ كُنْتُ أَخْدُمُ الزُّبَيْرَ خِدْمَةَ الْبَيْتِ وَكَانَ لَهُ فَرَسٌ وَكُنْتُ أَسُوسُهُ فَلَمْ يَكُنْ مِنَ الْخِدْمَةِ شَىْءٌ أَشَدَّ عَلَىَّ مِنْ سِيَاسَةِ الْفَرَسِ كُنْتُ أَحْتَشُّ لَهُ وَأَقُومُ عَلَيْهِ وَأَسُوسُهُ . قَالَ ثُمَّ إِنَّهَا أَصَابَتْ خَادِمًا جَاءَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَبْىٌ فَأَعْطَاهَا خَادِمًا . قَالَتْ كَفَتْنِي سِيَاسَةَ الْفَرَسِ فَأَلْقَتْ عَنِّي مَئُونَتَهُ فَجَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ يَا أُمَّ عَبْدِ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ فَقِيرٌ أَرَدْتُ أَنْ أَبِيعَ فِي ظِلِّ دَارِكِ . قَالَتْ إِنِّي إِنْ رَخَّصْتُ لَكَ أَبَى ذَاكَ الزُّبَيْرُ فَتَعَالَ فَاطْلُبْ إِلَىَّ وَالزُّبَيْرُ شَاهِدٌ فَجَاءَ فَقَالَ يَا أُمَّ عَبْدِ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ فَقِيرٌ أَرَدْتُ أَنْ أَبِيعَ فِي ظِلِّ دَارِكِ . فَقَالَتْ مَا لَكَ بِالْمَدِينَةِ إِلاَّ دَارِي فَقَالَ لَهَا الزُّبَيْرُ مَا لَكِ أَنْ تَمْنَعِي رَجُلاً فَقِيرًا يَبِيعُ فَكَانَ يَبِيعُ إِلَى أَنْ كَسَبَ فَبِعْتُهُ الْجَارِيَةَ فَدَخَلَ عَلَىَّ الزُّبَيْرُ وَثَمَنُهَا فِي حَجْرِي . فَقَالَ هَبِيهَا لِي . قَالَتْ إِنِّي قَدْ تَصَدَّقْتُ بِهَا .
محمد بن عبید غُبری به ما حدیث کرد، حماد بن زید به ما حدیث کرد، از ایوب، از ابن ابی ملیکه، که اسماء (رض) گفت: من امور خانهداری زبیر را بر عهده داشتم و او اسبی داشت که من از آن مراقبت میکردم. هیچ کاری در خانه برایم سختتر از تیمار آن اسب نبود؛ برایش علف جمع میکردم، مراقبش بودم و پرستاریاش مینمودم. سپس فرمود: آنگاه که پیامبر خدا ﷺ اسیرانی به دست آوردند، یک کنیز به من بخشیدند. اسماء گفت: آن کنیز کفایتِ تیمار اسب را کرد و این بار سنگین را از دوش من برداشت. سپس مردی نزد من آمد و گفت: ای امّ عبدالله! من مردی فقیر هستم و میخواهم در سایهٔ خانهٔ تو کسبوکار کنم. گفتم: اگر به تو اجازه دهم، زبیر راضی نخواهد شد؛ پس بیا و هنگامی که زبیر نیز حاضر است درخواستت را مطرح کن. او آمد و گفت: ای امّ عبدالله! من مردی فقیر هستم و میخواهم در سایهٔ خانهٔ تو کسبوکار کنم. گفتم: مگر در مدینه جایی جز خانهٔ من نیست؟ زبیر به او گفت: چرا مانع میشوی که مردی فقیر کسبوکار کند؟ آن مرد به کار خود ادامه داد تا اینکه سود کافی به دست آورد، و من آن کنیز را به او فروختم. سپس زبیر نزد من آمد در حالی که پول فروش کنیز در دامانم بود. گفت: آن را به من بده. گفتم: من آن را صدقه دادهام.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
اسماء به بازرگانی نیازمند کمک کرد و درآمد فروش را به او بخشید.
بخشش داوطلبانهای برای خشنودی الله و کمک به دیگران.
زنی که در بافت اجتماعی آن زمان بهعنوان خدمتکار کار میکرد؛ حدیث میگوید او کار دشوار اسماء را بر عهده گرفت.
عالمان از این روایت برداشت کردهاند که صدقه میتواند هم کمک مالی و هم فراهمکردن فرصت عملی برای نیازمندان را دربرگیرد: اسماء به مرد اجازه داد تجارت کند و سپس درآمد فروش را به او بخشید. این روایت همچنین نشان میدهد که زن میتواند دارایی خود را اداره کند و از اموال شخصیاش صدقه بدهد. سخن زبیر بر اهمیت مهربانی و مانعنشدن بیدلیل از نیازمندی تأکید میکند که صادقانه برای کسب روزی تلاش میکند.
- برای نیازمند فرصت فراهم کن تا صادقانه روزی خود را به دست آورد.
- در کنار کمک مالی، ببین چه کار عملیای میتوانی برای آسانترکردن زندگی کسی انجام دهی.
- دارایی خود را با دقت اداره کن و بخشی از آن را داوطلبانه به نیازمندان ببخش.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.