Sahih Muslim، حدیث 5692
روایتشده توسط Asma bint Abi Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Asma bint Abi Bakr
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ أَبُو كُرَيْبٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ تَزَوَّجَنِي الزُّبَيْرُ وَمَا لَهُ فِي الأَرْضِ مِنْ مَالٍ وَلاَ مَمْلُوكٍ وَلاَ شَىْءٍ غَيْرَ فَرَسِهِ - قَالَتْ - فَكُنْتُ أَعْلِفُ فَرَسَهُ وَأَكْفِيهِ مَئُونَتَهُ وَأَسُوسُهُ وَأَدُقُّ النَّوَى لِنَاضِحِهِ وَأَعْلِفُهُ وَأَسْتَقِي الْمَاءَ وَأَخْرِزُ غَرْبَهُ وَأَعْجِنُ وَلَمْ أَكُنْ أُحْسِنُ أَخْبِزُ وَكَانَ يَخْبِزُ لِي جَارَاتٌ مِنَ الأَنْصَارِ وَكُنَّ نِسْوَةَ صِدْقٍ - قَالَتْ - وَكُنْتُ أَنْقُلُ النَّوَى مِنْ أَرْضِ الزُّبَيْرِ الَّتِي أَقْطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَأْسِي وَهْىَ عَلَى ثُلُثَىْ فَرْسَخٍ - قَالَتْ - فَجِئْتُ يَوْمًا وَالنَّوَى عَلَى رَأْسِي فَلَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَدَعَانِي ثُمَّ قَالَ " إِخْ إِخْ " . لِيَحْمِلَنِي خَلْفَهُ - قَالَتْ - فَاسْتَحْيَيْتُ وَعَرَفْتُ غَيْرَتَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَحَمْلُكِ النَّوَى عَلَى رَأْسِكِ أَشَدُّ مِنْ رُكُوبِكِ مَعَهُ . قَالَتْ حَتَّى أَرْسَلَ إِلَىَّ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَ ذَلِكَ بِخَادِمٍ فَكَفَتْنِي سِيَاسَةَ الْفَرَسِ فَكَأَنَّمَا أَعْتَقَتْنِي .
محمد بن علاء ابوکریب همدانی به ما حدیث کرد، ابواسامه به ما حدیث کرد، از هشام، پدرم مرا خبر داد، از اسماء بنت ابوبکر که گفت: زبیر با من ازدواج کرد در حالی که در زمین هیچ مال، برده یا چیزی جز یک اسب نداشت. گفت: من علف اسبش را فراهم میکردم، کفایت مخارجش را مینمودم، تیمارش میکردم، هسته خرما برای شتر آبکش او میکوبیدم و به او خوراک میدادم، آب میآوردم، مشک چرمینش را وصله میزدم و خمیر ورز میدادم. اما نان پختن بلد نبودم، لذا همسایگانم از زنان انصار برایم نان میپختند و آنان زنان راستگویی بودند. گفت: من هستههای خرما را از زمین زبیر که رسول الله ﷺ به او بخشیده بود، بر سرم حمل میکردم و فاصله آن دو سوم فرسخ بود. گفت: روزی در حالی که هستهها را بر سر داشتم، به رسول الله ﷺ برخورد کردم که گروهی از یارانش همراه ایشان بودند. مرا صدا زدند و به شترشان فرمودند:
«اِخ، اِخ» تا بنشیند و من پشت سر ایشان سوار شوم. گفت: حیا کردم و غیرت تو (ای زبیر) به یادم آمد. پس ایشان فرمودند: «به خدا قسم، حمل هستهها بر سرت دشوارتر از سواری با من است.» گفت: این وضعیت ادامه داشت تا اینکه ابوبکر بعدها کنیزی برایم فرستاد که کفایت امور اسب را کرد و گویی مرا آزاد ساخته بود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
اسماء بارهای سنگینی بر دوش میکشید و همسایگانش با یاری صادقانه از او حمایت میکردند.
هستههای سخت خرما که اسماء آنها را حمل و برای خوراک دام خرد میکرد.
واحدی کهن برای اندازهگیری مسافت؛ در روایت آمده است که زمین در فاصلهٔ دو سوم فرسخ قرار داشت.
اسماء به احساس غیرت و حراست همسرش، زبیر، توجه داشت.
عالمان کلاسیک یادآور شدهاند که این روایت از تلاشهای سنگین اسماء در کارهای خانه و امور عملی، و نیز از کمک همسایههای نیکخواهش سخن میگوید. دعوت پیامبر ﷺ برای سوارشدن پشت سر ایشان، نشاندهندهٔ مهربانی و توجه اوست؛ خودداری اسماء و اشارهاش به احساسات همسرش نیز فروتنی و توجه او به زندگی زناشویی را نشان میدهد. عالمان نمیتوانند از این روایت قاعدهای کلی استنباط کنند که هر کار خانهای منحصراً وظیفهٔ زن است؛ تقسیم کار به شرایط و توافقهای درون خانواده بستگی دارد.
- تلاشهای همسرتان را ارج بگذارید و پیش از آنکه بار کار بیش از حد سنگین شود، کمک عملی کنید.
- هنگام نیاز از همسایگان یا خانواده کمک بخواهید و خود نیز با صداقت از آنان حمایت کنید.
- در رفتار با دیگران مهربانی و احترام نشان دهید و به فروتنی و احساسات در زندگی زناشویی توجه داشته باشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.