Sahih Muslim، حدیث 6145
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1أَبُو الطَّاهِرِآن را به مسلم روایت کرد
- 2عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ
- 3جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ
- 4أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ
- 5مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ
- 6أَبِي هُرَيْرَةَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ النَّبِيُّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَطُّ إِلاَّ ثَلاَثَ كَذَبَاتٍ ثِنْتَيْنِ فِي ذَاتِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ} . وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا} وَوَاحِدَةً فِي شَأْنِ سَارَةَ فَإِنَّهُ قَدِمَ أَرْضَ جَبَّارٍ وَمَعَهُ سَارَةُ وَكَانَتْ أَحْسَنَ النَّاسِ فَقَالَ لَهَا إِنَّ هَذَا الْجَبَّارَ إِنْ يَعْلَمْ أَنَّكِ امْرَأَتِي يَغْلِبْنِي عَلَيْكِ فَإِنْ سَأَلَكِ فَأَخْبِرِيهِ أَنَّكِ أُخْتِي فَإِنَّكِ أُخْتِي فِي الإِسْلاَمِ فَإِنِّي لاَ أَعْلَمُ فِي الأَرْضِ مُسْلِمًا غَيْرِي وَغَيْرَكِ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْضَهُ رَآهَا بَعْضُ أَهْلِ الْجَبَّارِ أَتَاهُ فَقَالَ لَهُ لَقَدْ قَدِمَ أَرْضَكَ امْرَأَةٌ لاَ يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تَكُونَ إِلاَّ لَكَ . فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَأُتِيَ بِهَا فَقَامَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِلَى الصَّلاَةِ فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ لَمْ يَتَمَالَكْ أَنْ بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَقُبِضَتْ يَدُهُ قَبْضَةً شَدِيدَةً فَقَالَ لَهَا ادْعِي اللَّهَ أَنْ يُطْلِقَ يَدِي وَلاَ أَضُرُّكِ . فَفَعَلَتْ فَعَادَ فَقُبِضَتْ أَشَدَّ مِنَ الْقَبْضَةِ الأُولَى فَقَالَ لَهَا مِثْلَ ذَلِكَ فَفَعَلَتْ فَعَادَ فَقُبِضَتْ أَشَدَّ مِنَ الْقَبْضَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ أَنْ يُطْلِقَ يَدِي فَلَكِ اللَّهَ أَنْ لاَ أَضُرَّكِ . فَفَعَلَتْ وَأُطْلِقَتْ يَدُهُ وَدَعَا الَّذِي جَاءَ بِهَا فَقَالَ لَهُ إِنَّكَ إِنَّمَا أَتَيْتَنِي بِشَيْطَانٍ وَلَمْ تَأْتِنِي بِإِنْسَانٍ فَأَخْرِجْهَا مِنْ أَرْضِي وَأَعْطِهَا هَاجَرَ . قَالَ فَأَقْبَلَتْ تَمْشِي فَلَمَّا رَآهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ انْصَرَفَ فَقَالَ لَهَا مَهْيَمْ قَالَتْ خَيْرًا كَفَّ اللَّهُ يَدَ الْفَاجِرِ وَأَخْدَمَ خَادِمًا . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَتِلْكَ أُمُّكُمْ يَا بَنِي مَاءِ السَّمَاءِ .
ابوهریره رضیاللهعنه روایت کرده است که رسول خدا ﷺ فرمودند:
«ابراهیم نبی علیهالسلام هرگز دروغ نگفت، مگر سه بار: دو بار در راه خدا (سخنانش): «من بیمارم» و سخنانش: «بلکه بزرگشان این کار را کرد»، و یک بار در ماجرای ساره (همسرش). او به سرزمینی وارد شد که مردمانی ستمگر در آن زندگی میکردند و ساره نیز همراهش بود. ساره زیباترین مردم بود، پس ابراهیم به او گفت: «اگر این قوم بدانند که تو همسر منی، تو را از من میربایند؛ پس اگر از تو پرسیدند، بگو که خواهر منی، زیرا تو در اسلام خواهر من هستی و من در این زمین مسلمانی جز خودم و تو نمیشناسم.» چون وارد آن سرزمین شدند، برخی از مردمِ آن پادشاه ستمگر او را دیدند و نزد پادشاه آمده و گفتند: «زنی به سرزمینت آمده است که شایسته نیست مگر برای تو باشد.» پس پادشاه کسی را فرستاد و ساره را نزد او آوردند. ابراهیم علیهالسلام به نماز ایستاد. وقتی ساره نزد پادشاه رفت، او نتوانست خود را کنترل کند و دستش را به سوی او دراز کرد، اما دستش به شدت فلج و مشت شد. گفت: «از خدا بخواه که دستم را رها کند و من به تو آسیبی نخواهم رساند.» ساره چنین کرد، اما مرد دوباره همان کار را تکرار کرد و دستش شدیدتر از بار اول گرفته شد. باز هم همان حرف را زد و ساره دوباره دعا کرد، اما او بار سوم همان کار را کرد و دستش شدیدتر از دو بار قبل گرفته شد. آنگاه گفت: «از پروردگارت بخواه که دستم را رها کند؛ به خدا قسم دیگر به تو آسیبی نخواهم رساند.» ساره دعا کرد و دستش رها شد. سپس کسی را که ساره را آورده بود فراخواند و به او گفت: «تو برای من شیطان آوردهای، نه انسان! او را از سرزمینم بیرون کن و هاجر را به او ببخش.» ابوهریره رضیاللهعنه گفت: ساره بازگشت و چون ابراهیم علیهالسلام او را دید، پرسید: «چه خبر؟» گفت: «خیر است؛ خدا دست آن فاجر را بست و خدمتکاری به من بخشید.» ابوهریره رضیاللهعنه فرمود: «ای فرزندان باران آسمان! او مادر شماست.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابراهیم ﷺ با خردمندی از ساره محافظت کرد و بر الله توکل داشت.
خواهری در ایمان؛ ساره و ابراهیم ﷺ در ایمان مشترک بودند، هرچند همسر نیز بودند.
حاکمی که از قدرت خود سوءاستفاده میکند و به دیگران ستم روا میدارد.
اعتماد به الله، همراه با بهکارگیری اسباب مناسب و جایز.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که آن سه گفته دروغهایی برای منفعت شخصی نبودند. دو گفتهٔ نخست در خدمت امر الله بودند و سومی ساره را از ستمگری محافظت کرد؛ توصیف او بهعنوان خواهر دینی نیز راست بود. این رویداد نشان میدهد که توکل بر الله با دعا، دوراندیشی و بهکارگیری تدابیر احتیاطی جایز همراه است. در عین حال، عالمان هشدار میدهند که این داستان مجوزی کلی برای گفتن سخن خلاف واقع نیست؛ چنین گفتههایی با توجه به بافت و هدفشان ارزیابی میشوند.
- هنگام خطر، تدابیر احتیاطی معقول به کار گیرید و از الله محافظت بخواهید.
- در انتخاب کلمات دقت کنید: راستگو باشید و از فریبکاری برای منفعت شخصی بپرهیزید.
- از کسانی که در معرض تهدید و ستماند حمایت کنید و امنیت آنان را مسئولیتی بر عهدهٔ خود بدانید.
این روایت صحیح در صحیح مسلم بلافاصله در کنار این حکایت آمده و کمک میکند این بخش در چارچوب بحث گستردهتر دربارهٔ فضایل پیامبران خوانده شود.
Sahih Muslim · #6146 (Sahih)این روایت دیگر در صحیح مسلم نیز از ابوهریره نقل شده و نسخهای مرتبط از داستان ابراهیم ﷺ و ساره را ارائه میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.