Sahih Muslim، حدیث 68
روایتشده توسط Jarir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jarir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ " أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ مِنْ مَوَالِيهِ فَقَدْ كَفَرَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهِمْ " . قَالَ مَنْصُورٌ قَدْ وَاللَّهِ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَكِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يُرْوَى عَنِّي هَا هُنَا بِالْبَصْرَةِ .
علی بن حجر سعدی به ما حدیث کرد، اسماعیل — یعنی ابن عُلیّه — از منصور بن عبدالرحمن، او از شعبی، و او از جریر نقل کرد که شنید او میگفت:
«هر بردهای که از مولاهای خود بگریزد، کفر ورزیده است تا زمانی که نزد آنان بازگردد.» منصور گفت: «به خدا سوگند! این روایت قطعاً از پیامبر ﷺ نقل شده است، اما خوش ندارم که در اینجا در بصره از قول من روایت شود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بردهای که بدون دلیل شرعی فرار میکند، تعهد خود را نقض میکند.
شخصی که در بافت تاریخی، مشمول نهاد بردهداری بوده است.
افرادی که برده در نظام حقوقی تاریخی به آنان وابسته بود.
هشداری دینی و جدی؛ در اینجا بدون دلیل نباید آن را به معنای خارج دانستن کسی از اسلام گرفت.
عالمان توضیح میدهند که تعبیر کفر در چنین متونی میتواند هشداری شدید درباره نافرمانی و پایمال کردن حقوق باشد، بیآنکه لزوماً به معنای کفری باشد که شخص را از اسلام خارج میکند. این روایت درباره رابطه تاریخی بردهداری است و مجوزی برای ستم یا بدرفتاری نیست. درس کلی آن است که باید به تعهدات و حقوق وفا کرد و اختلافها را از راههای قانونی حلوفصل نمود.
- به توافقها و تعهدات پایبند باشید و هنگام اختلاف، راهحلی قانونی بجویید.
- از یک هشدار دینی شدید، خودسرانه نتیجه نگیرید که کسی کافر است.
- متون مربوط به بردهداری تاریخی را با دقت بخوانید و هرگز از آنها برای توجیه ستم یا بدرفتاری استفاده نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.