Sahih Muslim، حدیث 6982
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ قَالَ لِيَ الزُّهْرِيُّ أَلاَ أُحَدِّثُكَ بِحَدِيثَيْنِ عَجِيبَيْنِ قَالَ الزُّهْرِيُّ أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَسْرَفَ رَجُلٌ عَلَى نَفْسِهِ فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ أَوْصَى بَنِيهِ فَقَالَ إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اسْحَقُونِي ثُمَّ اذْرُونِي فِي الرِّيحِ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَىَّ رَبِّي لَيُعَذِّبُنِي عَذَابًا مَا عَذَّبَهُ بِهِ أَحَدًا . قَالَ فَفَعَلُوا ذَلِكَ بِهِ فَقَالَ لِلأَرْضِ أَدِّي مَا أَخَذْتِ . فَإِذَا هُوَ قَائِمٌ فَقَالَ لَهُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ فَقَالَ خَشْيَتُكَ يَا رَبِّ - أَوْ قَالَ - مَخَافَتُكَ . فَغَفَرَ لَهُ بِذَلِكَ " . قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي حُمَيْدٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " دَخَلَتِ امْرَأَةٌ النَّارَ فِي هِرَّةٍ رَبَطَتْهَا فَلاَ هِيَ أَطْعَمَتْهَا وَلاَ هِيَ أَرْسَلَتْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الأَرْضِ حَتَّى مَاتَتْ هَزْلاً " . قَالَ الزُّهْرِيُّ ذَلِكَ لِئَلاَّ يَتَّكِلَ رَجُلٌ وَلاَ يَيْأَسَ رَجُلٌ .
محمد بن رافع و عبد بن حمید به ما حدیث کردند، عبد گفت: به ما خبر داده شد و ابن رافع گفت - و این لفظ از اوست -: عبدالرزاق به ما حدیث کرد، معمر به او خبر داد و گفت: زهری به من فرمود: آیا دو حدیث شگفتانگیز برایت نقل نکنم؟ زهری گفت: حمید بن عبدالرحمن از ابوهُریره برایم نقل کرد که پیامبر خدا ﷺ فرمودند:
«مردی بر خود زیادهروی کرد [در گناه]، چون مرگش فرا رسید به پسرانش وصیت کرد و گفت: وقتی مُردم مرا بسوزانید، سپس خاکسترم را آسیاب کنید و در بادِ دریا بپراکنید. به خدا سوگند! اگر پروردگارم بر من دست یابد، چنان عذابی به من خواهد داد که هیچکس را بدان عذاب نکرده است.» آنان همانگونه که گفته بود عمل کردند. پس خداوند به زمین فرمود: آنچه را گرفتهای بازگردان. ناگاه آن مرد ایستاد. خداوند به او فرمود: چه چیزی تو را وادار به این کار کرد؟ گفت: ترس از تو ای پروردگارم - یا فرمود: بیم از تو. پس خداوند به همین سبب او را آمرزید.» زهری گفت: و حمید از ابوهُریره برایم نقل کرد که رسول خدا ﷺ فرمودند: «زنی به خاطر گربهای وارد دوزخ شد که آن را بسته بود؛ نه به او غذا داد و نه رهایش کرد تا از حشرات زمین بخورد، تا اینکه از لاغری مُرد.» زهری گفت: این دو حدیث برای آن است که کسی [به رحمت خدا] مغرور نشود و کسی نیز [از رحمت او] مأیوس نگردد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
تقوای الهی و رحمت، هم از ناامیدی جلوگیری میکنند و هم از خودپسندی.
گناه کردن و با آن به خود آسیب رساندن.
الله آن مرد را زنده کرد تا بتواند او را بازخواست کند.
جانوران کوچک و حشراتی که گربه میتوانست از آنها تغذیه کند.
از زهری تأکید میکند که مؤمن نباید بهسبب اعمالش دچار خودپسندی شود و نباید امیدش را به رحمت الله از دست بدهد. دانشمندان توضیح دادهاند که آن مرد نه بهدلیل داشتن باوری درست دربارهٔ قدرت الله، بلکه بهسبب ترس صادقانه و امید به آمرزش بخشوده شد. داستان گربه میآموزد که حیوانات حق برخورداری از مراقبت دارند و ستم به آنها گناهی بزرگ است.
- پس از گناه، صادقانه به سوی الله بازگردید و امید به آمرزش را از دست ندهید.
- کارهای نیک انجام دهید، اما خود را از خطا یا مجازات مصون نپندارید.
- هر روز آب، غذا و مراقبت شایسته برای حیوانات فراهم کنید و نگذارید حیوانی رنج بکشد.
این روایت صحیح نیز از آمرزش الله نسبت به فردی حکایت میکند و با هشدار دربارهٔ ناامید نشدن از رحمت او پیوند دارد.
Sahih Muslim · #6983 (Sahih)این روایت نیز آمرزش الله نسبت به بندهای را روشن میکند و به فهم تعادل میان ترس و امید یاری میرساند.
Sahih Muslim · #6984 (Sahih)این روایت تأکید میکند که امید به رحمت الله با فروتنی و دوری از خودپسندی همراه است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.