کتاب توبه · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 7022

روایت‌شده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب توبه
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Aisha

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ، بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ذُكِرَ مِنْ شَأْنِي الَّذِي ذُكِرَ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطِيبًا فَتَشَهَّدَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ ‏ "‏ أَمَّا بَعْدُ أَشِيرُوا عَلَىَّ فِي أُنَاسٍ أَبَنُوا أَهْلِي وَايْمُ اللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَأَبَنُوهُمْ بِمَنْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَلاَ دَخَلَ بَيْتِي قَطُّ إِلاَّ وَأَنَا حَاضِرٌ وَلاَ غِبْتُ فِي سَفَرٍ إِلاَّ غَابَ مَعِي ‏"‏ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَفِيهِ وَلَقَدْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتِي فَسَأَلَ جَارِيَتِي فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا عَيْبًا إِلاَّ أَنَّهَا كَانَتْ تَرْقُدُ حَتَّى تَدْخُلَ الشَّاةُ فَتَأْكُلَ عَجِينَهَا أَوْ قَالَتْ خَمِيرَهَا - شَكَّ هِشَامٌ - فَانْتَهَرَهَا بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اصْدُقِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَسْقَطُوا لَهَا بِهِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا إِلاَّ مَا يَعْلَمُ الصَّائِغُ عَلَى تِبْرِ الذَّهَبِ الأَحْمَرِ ‏.‏ وَقَدْ بَلَغَ الأَمْرُ ذَلِكَ الرَّجُلَ الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ عَنْ كَنَفِ أُنْثَى قَطُّ ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ وَقُتِلَ شَهِيدًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏.‏ وَفِيهِ أَيْضًا مِنَ الزِّيَادَةَ وَكَانَ الَّذِينَ تَكَلَّمُوا بِهِ مِسْطَحٌ وَحَمْنَةُ وَحَسَّانُ وَأَمَّا الْمُنَافِقُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ فَهُوَ الَّذِي كَانَ يَسْتَوْشِيهِ وَيَجْمَعُهُ وَهُوَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ وَحِمْنَةُ ‏.‏

ترجمه

ابوبکر بن ابی‌شیبه و محمد بن علاء به ما حدیث کردند و گفتند: ابواسامه از هشام بن عروه، از پدرش و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت کرد که فرمود: هنگامی که آن سخنان درباره من گفته شد و من از آن بی‌خبر بودم، رسول خدا ﷺ برخاستند و خطبه خواندند. تشهد خواندند و الله را آن‌گونه که شایسته اوست حمد و ثنا گفتند، سپس فرمودند:

«اما بعد! مرا درباره کسانی راهنمایی کنید که بر اهل بیت من تهمت زده‌اند. سوگند به الله، من هرگز در اهل خود بدی ندیده‌ام. و آن مردی که این تهمت با نام او پیوند داده شده، سوگند به الله، در او نیز هرگز بدی ندیده‌ام. او هرگز وارد خانه من نشد مگر در حالی که من حاضر بودم، و هرگاه به سفر رفتم، او نیز همراه من بود.» راوی داستان را کامل نقل کرد و در آن آمده است که رسول خدا ﷺ به خانه من آمدند و از کنیزم پرسیدند. او گفت: «سوگند به الله، من هیچ عیبی در ایشان نمی‌دانم جز اینکه می‌خوابیدند تا جایی که بز می‌آمد و خمیرشان را می‌خورد (یا گفت خمیر ترش).» هشام در این بخش شک دارد. برخی از اصحاب او را سرزنش کردند و گفتند: «در پیشگاه رسول خدا ﷺ راست بگو» و چنان او را تحت فشار گذاشتند که گویی چیزی از دهانش افتاد. آنگاه گفت: «سبحان‌الله! سوگند به الله، من درباره ایشان جز آنچه زرگر درباره طلای سرخ ناب می‌داند، نمی‌دانم.» وقتی این خبر به کسی که متهم شده بود رسید، گفت: «سبحان‌الله! سوگند به الله، من هرگز پرده از روی زن برنداشته‌ام.» عایشه رضی‌الله‌عنها فرمود: «او در راه الله شهید شد.» در این حدیث این افزوده نیز آمده است که کسانی که این سخن را پراکندند مسطح، حمنه و حسان بودند. و اما منافق عبدالله بن اُبیّ، او کسی بود که این اخبار را جمع‌آوری و منتشر می‌کرد و او سردمدار این فتنه بزرگ بود و حمنه نیز با او همراه بود.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

پیامبر ﷺ از خانوادهٔ خود در برابر تهمت دفاع کرد و مشورت خواست.

پیشینه و سبب بیان

این روایت دربارهٔ تهمت به عائشه در ماجرای اِفک است. او در آغاز از سخنانی که درباره‌اش گفته می‌شد آگاه نبود. پیامبر ﷺ با جامعه مشورت کرد و دربارهٔ منش او از خدمتکارش پرسید.

توضیح واژه‌های دشوار
تشهد

گواهی ایمان که از جمله در نماز خوانده می‌شود.

اِفک

اتهام سنگین و ساختگی که دربارهٔ عائشه رواج داده شد.

طلای سرخ ناب

تعبیری کنایی برای کسی که گواه هیچ عیب و کاستی‌ای در او نمی‌شناسد.

برداشت‌های عالمان

عالمان کلاسیک، از جمله امام نووی، اشاره می‌کنند که پیامبر ﷺ مشورت خواست و از گواهان دربارهٔ شناختشان از افراد درگیر پرس‌وجو کرد. این روایت می‌آموزد که نباید اتهامی را بی‌دلیل به‌عنوان حقیقت بازگو کرد و نباید با شایعات به خوش‌نامی کسی آسیب زد. در کنار عبدالله بن اُبَیّ، که شایعات را دامن می‌زد، از صحابه‌ای نیز نام برده می‌شود که آن ادعا را بازگو کردند؛ این تمایز نشان می‌دهد که انتشار تهمت پیامدهای جدی دارد، حتی اگر کسی بنیان‌گذار آن نباشد.

درس‌هایی برای امروز
  1. پیش از بررسی دقیق واقعیت‌ها، اتهامی را بازگو نکنید.
  2. با حقیقت و دلیل از آبروی دیگران دفاع کنید، نه با شایعات تازه.
  3. وقتی مسئله‌ای جدی جامعه را درگیر می‌کند، از افراد مورد اعتماد مشورت بخواهید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.