Sahih Muslim، حدیث 7516
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَىِّ مِنَ الأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ غُلاَمٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيٌّ وَعَلَى غُلاَمِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيٌّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ . قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لاَ . فَخَرَجَ عَلَىَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي . فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَىَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ . فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنِ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لاَ أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا . قَالَ قُلْتُ آللَّهِ . قَالَ اللَّهِ . قُلْتُ...
هارون بن معروف و محمد بن عبّاد برای ما حدیث کردند — و الفاظ حدیثشان به هم نزدیک بود — ولی این سیاق از هارون است. هر دو گفتند: حاتم بن اسماعیل از یعقوب بن مجاهد ابوحزره برای ما حدیث کرد، او از عبادة بن ولید بن عبادة بن صامت روایت کرد که گفت: من و پدرم پیش از آنکه انصار از دنیا بروند، در این محلهی انصار به جستجوی علم پرداختیم. نخستین کسی که با او برخورد کردیم ابوالیسر، صحابی رسول الله ﷺ بود. همراه او غلامی بود که چند طومار نوشته در دست داشت. ابوالیسر بردّهای و جامهای معافری بر تن داشت و غلامش نیز بردّهای و جامهای معافری پوشیده بود. پدرم به او گفت:
«ای عمو! در چهرهات نشانهای از خشم میبینم.» فرمود: «آری، فلان بن فلان حرامی مالی به من بدهکار بود. نزد خانوادهاش رفتم، سلام کردم و پرسیدم: آیا اینجاست؟ گفتند: نه. سپس پسر خردسالش بیرون آمد. از او پرسیدم: پدرت کجاست؟ گفت: صدایت را شنید و رفت و در بستر مادرم پنهان شد. گفتم: بیرون بیا، میدانم کجایی. بیرون آمد. گفتم: چه چیزی تو را واداشت که از من پنهان شوی؟ گفت: به خدا سوگند! با تو راست میگویم و دروغ نخواهم گفت. به خدا سوگند! ترسیدم که اگر با تو سخن گویم دروغ بگویم یا وعده دهم و خلاف کنم، در حالی که تو صحابی رسول الله ﷺ هستی. و به خدا سوگند! واقعاً تهیدستم. گفتم: به خدا سوگند؟ گفت: به خدا سوگند. سپس گفتم...
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مؤمن باید به وعدهاش صادقانه وفا کند و درباره بدهیهایش آشکارا گفتوگو کند.
مبلغ یا حقی که کسی هنوز از دیگری طلبکار است.
در آن زمان قادر به پرداخت بدهی نیست.
لباسی که نامش از منطقهٔ مَعافِر در یمن گرفته شده است.
عالمان تأکید میکنند که بدهکار باید درباره وضعیت خود صادق باشد و وعدهای ندهد که از عهده انجامش برنمیآید. طلبکار نیز باید دشواریهای واقعی در پرداخت را در نظر بگیرد؛ قرآن به مهلت دادن به کسی که در تنگناست فرا میخواند (۲:۲۸۰). متن ارائهشده پیش از بیان ادامه گفتوگو پایان مییابد؛ بنابراین نمیتوان تنها بر پایه آن، حکم فقهی بیشتری درباره بخشودگی یا پرداخت استنباط کرد.
- اگر نمیتوانید پرداختی را انجام دهید، بهموقع و صادقانه طلبکار را آگاه کنید.
- فقط درباره بازپرداخت وعدهای بدهید که واقعاً میتوانید به آن عمل کنید.
- هنگام دشواری در پرداخت، محترمانه درخواست مهلت کنید و درباره توافقی عملی گفتوگو کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.