Sunan an-Nasa'i، حدیث 1298
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mas'ud
روایت
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، وَعَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا إِذَا جَلَسْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّلاَةِ قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادِهِ السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ . فَقَال�� رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُولُوا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ وَلَكِنْ إِذَا جَلَسَ أَحَدُكُمْ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمْ ذَلِكَ أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ثُمَّ لْيَتَخَيَّرْ مِنَ الدُّعَاءِ بَعْدُ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ يَدْعُو بِهِ " .
یعقوب بن ابراهیم دورقی و عمرو بن علی به ما خبر دادند — این لفظ از اوست — هر دو گفتند: یحیی برای ما حدیث کرد، او گفت: سلیمان اعمش برای ما حدیث کرد، او گفت: شقیق برایم حدیث کرد، از عبدالله، که گفت:
«هنگامی که در نماز همراه رسول خدا ﷺ مینشستیم، میگفتیم: السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادِهِ السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ. پس رسول خدا ﷺ فرمودند: نگویید السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ، زیرا همانا الله خود السَّلاَم است. بلکه هنگامی که یکی از شما (برای تشهد) نشست، بگوید: التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. همانا اگر چنین بگویید، به هر بنده صالحی در آسمان و زمین خواهد رسید. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. سپس بعد از آن هر دعایی را که دوست داشت انتخاب کند و بخواند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
تشهد دربردارندهٔ ستایش، درود و فرصتی برای دعاهای شخصی است.
یکی از نامهای الله: کامل و منزه از هر عیب، و سرچشمهٔ صلح و سلامت.
عبارات گواهی و ستایشی که هنگام نشستن در نماز گفته میشود.
همهٔ درودها و ستایشها از آنِ الله است.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که عبارتهای یادشده، درودِ مقرر هنگام نشستن در نماز را تشکیل میدهند. به الله درود گفته نمیشود، زیرا او «السلام» است؛ درود برای پیامبر ﷺ، نمازگزار و بندگان شایسته گفته میشود. پس از گواهی، نمازگزار میتواند دعایی را که برایش مناسب است برگزیند. مذاهب فقهی دربارهٔ تفاوت عبارتهای تشهد بحث کردهاند، اما بر معنا و اهمیت آن اتفاق نظر دارند.
- تشهد را با دقت بیاموز و هنگام نشستن در نماز، واژههای آن را آگاهانه ادا کن.
- پس از گواهی، از فرصت استفاده کن و از الله یاری، آمرزش و هدایت بخواه.
- درود نمازت را شامل بندگان شایستهٔ الله نیز بکن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.