Sunan an-Nasa'i، حدیث 1341
روایتشده توسط Al-Mughirah ibn Shu'bah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Mughirah ibn Shu'bah
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ، عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، كِلاَهُمَا سَمِعَهُ مِنْ، وَرَّادٍ، كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبِرْنِي بِشَىْءٍ، سَمِعْتَهُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " .
محمد بن منصور از سفیان برای ما حدیث کرد و گفت: من این روایت را از عبدة بن ابی لبابه و نیز از عبدالملک بن عمیر شنیدم که هر دو آن را از ورّاد، کاتب مغیره بن شعبه شنیده بودند. او گفت: معاویه به مغیره بن شعبه نوشت:
«چیزی را که از رسول خدا ﷺ شنیدهای برایم بنویس.» پس او پاسخ داد: رسول خدا ﷺ چون نماز را به پایان میرساندند، میفرمودند: «لا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ. اَللَّهُمَّ لا مانِعَ لِما أَعْطَیْتَ وَلا مُعْطِیَ لِما مَنَعْتَ وَلا یَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْکَ الْجَدُّ.» (هیچ معبودی جز الله نیست، یکتاست و شریکی ندارد؛ پادشاهی و ستایش تنها از آنِ اوست و او بر هر چیزی تواناست. بار خدایا! هیچکس نمیتواند آنچه تو دادهای باز دارد و هیچکس نمیتواند آنچه تو دریغ کردهای ببخشد؛ و در پیشگاه تو، ثروت و بخت و اقبال هیچ سودی به حال صاحبش ندارد).
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پس از نماز، مؤمن یگانگی خدا و تدبیر کامل او را به رسمیت میشناسد.
معاویه به مُغیره بن شعبه نامه نوشت و از او درباره سخنی پرسید که از پیامبر خدا ﷺ شنیده بود.
هیچکس جز خدا سزاوار پرستش نیست.
کسی که در زندگی دنیا دارایی، جایگاه یا بخت و اقبال دارد.
آنچه خدا عطا کند، هیچکس نمیتواند از او بازدارد؛ و آنچه او دریغ کند، هیچکس بیرون از تدبیر او نمیتواند عطا کند.
عالمان این روایت را دلیلی بر گفتن این ذکر پس از نماز دانستهاند. این عبارتها یگانگی، فرمانروایی و قدرت خدا را تأیید میکنند و میآموزند که دارایی و جایگاه، در برابر او بهتنهایی مایه حفاظت یا سود نیستند. بدینترتیب، متن بر وابستگی به خدا تأکید میکند، بیآنکه تلاش یا مسئولیت انسان را نادیده بگیرد.
- پس از نماز واجب، زمانی را به یاد خدا با عبارتهای نقلشده اختصاص دهید.
- به خدا بهعنوان بخشنده و نگهبان توکل کنید و اجازه ندهید دارایی یا جایگاه شما را مغرور سازد.
- تدبیر خدا را به رسمیت بشناسید و از او خیر بخواهید، درحالیکه مسئول انتخابهای خود باقی میمانید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.