Sunan an-Nasa'i، حدیث 2292
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
روایت
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الْعَوَّامِ بْنِ حَوْشَبٍ، قَالَ قُلْتُ لِمُجَاهِدٍ الصَّوْمُ فِي السَّفَرِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ وَيُفْطِرُ .
حمید بن مسعده به ما خبر داد و گفت: سفیان از عوام بن حوشب برایمان حدیث کرد که گفت: از مجاهد درباره روزه در سفر پرسیدم. او گفت: «رسول الله ﷺ گاهی روزه میگرفتند و گاهی افطار میکردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ گاهی در سفر روزه میگرفت و گاهی روزه نمیگرفت.
در ماه رمضان، در حالی که فرد در سفر است، در طول روز از خوردن و آشامیدن خودداری کردن.
استفاده از رخصت شرعی برای بهتعویقانداختن روزه در سفر و قضای آن روزها در زمانی دیگر.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که مسافر در ماه رمضان میتواند روزه بگیرد یا از رخصت شرعی استفاده کند و بعداً روزههایش را قضا کند. انتخاب میان این دو به شرایط و توان فرد بستگی دارد: روزهگرفتن در همه موقعیتها بهتر نیست و نباید رخصت دینی را هنگامی که موجب آسانی است رد کرد.
- در سفر، منصفانه بسنجید که آیا روزه برایتان دشوار است و اگر رخصت شرعی موجب آسانی میشود، از آن استفاده کنید.
- روزهگرفتن در سفر نیز عملی جایز است؛ بنابراین به انتخاب دیگر مسافران احترام بگذارید.
- اگر در سفر روزه نگرفتید، روزهای ازدسترفته ماه رمضان را بعداً قضا کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.