Sunan an-Nasa'i، حدیث 2746
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا نَافِعٍ
- 1قُتَيْبَةُآن را به النسائي روایت کرد
- 2اللَّيْثُ
- 3نَافِعٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، أَرَادَ الْحَجَّ عَامَ نَزَلَ الْحَجَّاجُ بِابْنِ الزُّبَيْرِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ كَائِنٌ بَيْنَهُمْ قِتَالٌ وَأَنَا أَخَافُ أَنْ يَصُدُّوكَ . قَالَ لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ إِذًا أَصْنَعَ كَمَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنِّي أُ��ْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ عُمْرَةً . ثُمَّ خَرَجَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِظَاهِرِ الْبَيْدَاءِ قَالَ مَا شَأْنُ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ إِلاَّ وَاحِدٌ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ حَجًّا مَعَ عُمْرَتِي . وَأَهْدَى هَدْيًا اشْتَرَاهُ بِقُدَيْدٍ ثُمَّ انْطَلَقَ يُهِلُّ بِهِمَا جَمِيعًا حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَلَمْ يَزِدْ عَلَى ذَلِكَ وَلَمْ يَنْحَرْ وَلَمْ يَحْلِقْ وَلَمْ يُقَصِّرْ وَلَمْ يَحِلَّ مِنْ شَىْءٍ حَرُمَ مِنْهُ حَتَّى كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ فَنَحَرَ وَحَلَقَ فَرَأَى أَنْ قَدْ قَضَى طَوَافَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ بِطَوَافِهِ الأَوَّلِ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ كَذَلِكَ فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
قُتَیبَه به ما خبر داد و گفت: لَیث برای ما حدیث کرد، از نافِع، که ابن عُمر قصد داشت در سالی که حَجّاج، ابن زُبَیر را محاصره کرده بود، حج به جا آورد. به او گفته شد:
«به نظر میرسد میان آنان جنگی درخواهد گرفت و من بیم دارم که تو را از انجام حج باز دارند.» او فرمود: «همانا برای شما در رسول خدا ﷺ اسوهای نیکو است؛ پس من همان کاری را خواهم کرد که رسول خدا ﷺ انجام داد. شما را گواه میگیرم که عمره را بر خود واجب کردم.» سپس حرکت کرد تا اینکه وقتی به ظاهرِ بَیداء رسید، فرمود: «کار حج و عمره جز یکی نیست؛ شما را گواه میگیرم که همراه با عمرهام، حج را نیز بر خود واجب نمودم.» و هَدیی (حیوان قربانی) که در قُدَید خریده بود، همراه برد. سپس برای هر دو تلبیه گویان راه افتاد تا به مکه رسید. آنگاه طواف خانه و سعی بین صفا و مروه را انجام داد و بیش از آن کاری نکرد؛ نه قربانی کرد، نه سر تراشید، نه مو کوتاه کرد و نه از چیزی که در احرام حرام شده بود خارج گردید، تا اینکه روز نحر فرا رسید. در آن روز قربانی کرد و سر تراشید و دانست که با همان طواف اول، طواف حج و عمره را به پایان رسانده است. ابن عُمر فرمود: «رسول خدا ﷺ نیز چنین کرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن عمر از پیامبر ﷺ پیروی کرد و حج و عمره را با هم بهجا آورد.
ابن عمر قصد داشت در سالی حج بهجا آورد که حجاج، ابن زبیر را محاصره کرده بود. وقتی او را از درگیری و احتمال بازماندن از حج برحذر داشتند، تصمیم گرفت از روش پیامبر ﷺ پیروی کند.
حالت مقدسی که برای حج یا عمره آغاز میشود و احکام و محدودیتهای ویژهای دارد.
ذکری شناختهشده که زائر با آن دعوت خداوند به حج را پاسخ میدهد.
نوعی حج که در آن حج و عمره با یک احرام با هم انجام میشوند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که ابن عمر در وضعیتی سیاسی و ناامن از روش پیامبر ﷺ پیروی کرد و حج و عمره را با هم بهجا آورد. این حدیث دلیلی بر جواز قِران و همراه داشتن قربانی است؛ زائر تا روز عید قربان در احرام میماند. فقیهان دربارهٔ جزئیات اعمال و برتری قِران، تمتع و اِفراد اختلاف نظر دارند، اما این نوع حج را معتبر میدانند. این روایت همچنین میآموزد که زائر، اگر بیم بازماندن از حج را دارد، باید نیت و احکام حج خود را با دقت تعیین کند.
- پیش از سفر، احکام حج را بیاموز تا در صورت تغییر شرایط بتوانی با دقت عمل کنی.
- با آگاهی و پایداری از روش پیامبر پیروی کن، حتی هنگامی که شرایط دشوار است.
- اگر دربارهٔ نوع حج انتخابشده تردید داری، از عالمی آگاه مشورت بگیر.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.