Sunan an-Nasa'i، حدیث 2968
روایتشده توسط Aishah bint Abi Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah bint Abi Bakr
روایت
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ، عَزَّ وَجَلَّ { فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } فَوَاللَّهِ مَا عَلَى أَحَدٍ جُنَاحٌ أَنْ لاَ يَطُوفَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ . قَالَتْ عَائِشَةُ بِئْسَمَا قُلْتَ يَا ابْنَ أُخْتِي إِنَّ هَذِهِ الآيَةَ لَوْ كَانَتَ كَمَا أَوَّلْتَهَا كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَلَكِنَّهَا نَزَلَتْ فِي الأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمُوا كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي كَانُوا يَعْبُدُونَ عِنْدَ الْمُشَلَّلِ وَكَانَ مَنْ أَهَلَّ لَهَا يَتَحَرَّجُ أَنْ يَطُوفَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } ثُمَّ قَدْ سَنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الطَّوَافَ بَيْنَهُمَا فَلَيْسَ لأَحَدٍ أَنْ يَتْرُكَ الطَّوَافَ بِهِمَا .
عمرو بن عثمان به من خبر داد و گفت: پدرم از شعیب، او از زهری و او از عروه برایمان حدیث نقل کرد. عروه میگوید: از عایشه درباره سخن خدای عزوجل پرسیدم که فرمود: {پس بر او گناهی نیست که میان آن دو طواف کند}. سپس گفتم:
«به خدا سوگند، اگر کسی میان صفا و مروه طواف نکند، بر او گناهی نیست.» عایشه فرمود: «ای برادرزادهام، چه بد سخنی گفتی! اگر این آیه چنان بود که تو تفسیر کردی، میفرمود: "بر او گناهی نیست که میان آن دو طواف نکند." اما این آیه درباره انصار نازل شد. پیش از آنکه اسلام بیاورند، برای بت «منات» که در مُشَلَّل میپرستیدند، احرام میبستند و هر کس برای آن احرام میبست، از طواف میان صفا و مروه پرهیز میکرد. چون از رسول الله ﷺ درباره این امر پرسیدند، خدای عزوجل این آیه را نازل فرمود: {همانا صفا و مروه از شعائر الهی هستند؛ پس هر کس حج یا عمره خانه خدا را به جا آورد، بر او گناهی نیست که میان آن دو طواف کند}. سپس رسول الله ﷺ طواف (سعی) میان آن دو را سنت نهادند، بنابراین هیچکس حق ندارد طواف میان آن دو را ترک کند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه روشن میکند که سعی میان صفا و مروه بخشی از حج است.
حدیث علت این ماجرا را بیان میکند: برخی از انصار پیش از اسلام آوردن، از رفتوآمد میان صفا و مروه پرهیز میکردند، زیرا پیشتر آیینهایی برای منات بهجا آورده بودند. آنان درباره این موضوع از پیامبر ﷺ پرسیدند و سپس آیه مربوط نازل شد.
راهرفتن آیینی میان تپههای صفا و مروه در حج یا عمره.
حالت ویژهای که فرد با ورود به آن مناسک حج یا عمره را آغاز میکند.
بتی که پیش از اسلام برخی از عربها آن را میپرستیدند.
عایشه این برداشت را اصلاح میکند که آیه سعی را اختیاری میسازد: عبارت آیه نگرانی از گناه را برطرف میکند، اما پیامبر ﷺ پس از آن سعی را بهعنوان عملی آیینی تثبیت کرد. چهار مذهب فقهی اهلسنت سعی را بخشی واجب از حج و عمره میدانند، هرچند درباره دستهبندی فقهی آن و پیامد ترک آن اختلاف دارند.
- آیه قرآن را جدا از توضیح پیامبر ﷺ و زمینه نزول آن تفسیر نکنید.
- هنگام انجام حج یا عمره، سعی را بهجا آورید و از دستورهای آیینی معتبر پیروی کنید.
- اگر عبارت قرآنی در نگاه نخست چند برداشت را ممکن میسازد، از فردی آگاه توضیح بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.