Sunan an-Nasa'i، حدیث 3001
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
روایت
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، - وَهُوَ الثَّقَفِيُّ - قَالَ قُلْتُ لأَنَسٍ غَدَاةَ عَرَفَةَ مَا تَقُولُ فِي التَّلْبِيَةِ فِي هَذَا الْيَوْمِ قَالَ سِرْتُ هَذَا الْمَسِيرَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابِهِ وَكَانَ مِنْهُمُ الْمُهِلُّ وَمِنْهُمُ الْمُكَبِّرُ فَلاَ يُنْكِرُ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَلَى صَاحِبِهِ .
اسحاق بن ابراهیم به ما خبر داد، گفت: عبدالله بن رجاء به ما اطلاع داد، گفت: موسی بن عقبه برای ما حدیث کرد، از محمد بن ابیبکر — که ثقفی است — که گفت: صبح روز عرفه به انس گفتم:
«درباره تلبیه در این روز چه میگویی؟» او پاسخ داد: «من این مسیر را با رسول الله ﷺ و یارانش طی کردم. برخی از آنان تلبیه میخواندند و برخی تکبیر میگفتند، ولی هیچیک از آنان بر دیگری خرده نمیگرفت.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در صبح روز عرفه، تلبیه و تکبیر هر دو گفته میشدند و کسی آنها را نکوهش نمیکرد.
ذکرِ پاسخِ حاجی به دعوت خداوند.
گفتنِ «الله اکبر»، یعنی خداوند بزرگتر است.
روز و مکانی که در حج جایگاهی محوری دارد؛ منظور از صبح در اینجا صبح روز عرفه است.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت میکنند که حاجیان میتوانند در روز عرفه هم تلبیه و هم تکبیر بگویند. یاران پیامبر ﷺ یکدیگر را بهخاطر تفاوت در این اذکار سرزنش نمیکردند. بنابراین، روایت بر وجود گشایش در اذکارِ مجاز تأکید میکند و از نکوهش بیدلیل برحذر میدارد؛ اما نمیگوید که یکی از این دو واجب است یا هر تفاوتی در عبادت بدون دلیل پذیرفتنی است.
- در حج، اذکار مقرر را با توجه و حضور قلب بگویید و به تفاوتهای مجاز در عمل احترام بگذارید.
- اگر تردید دارید، پیش از نکوهش عبادت دیگری، درباره دلیل معتبر دینی پرسوجو کنید.
- بگذارید ذکر در روز عرفه توجه شما را به خداوند معطوف کند، نه به انتقاد از همحاجیان.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.