Sunan an-Nasa'i، حدیث 3092
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُغِيرَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، ح وَأَنْبَأَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ شُعَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا . قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ . وَاللَّفْظُ لأَحْمَدَ .
احمد بن محمد بن مغیره به ما خبر داد و گفت: عثمان بن سعید برای ما حدیث نقل کرد، از شعیب، از زهری، که گفت: عبیدالله برای ما نقل کرد؛ (و در سندی دیگر): و کثیر بن عبید به ما اطلاع داد و گفت: بقیّه برای ما نقل کرد، از شعیب، که گفت: زهری برای من نقل کرد، از عبیدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود، که ابوهُریره گفت:
«هنگامی که رسول الله ﷺ رحلت فرمودند و ابوبکر پس از ایشان خلیفه شد و گروهی از اعراب مرتد شدند، عمر رضی الله عنه گفت: ای ابوبکر! چگونه با مردم میجنگی در حالی که رسول الله ﷺ فرمودهاند: مأمور شدهام با مردم بجنگم تا بگویند لا إله إلا الله. پس هر کس لا إله إلا الله بگوید، جان و مالش را از جانب من محفوظ داشته است، مگر به حق آن، و حسابش با خداست.» ابوبکر رضی الله عنه فرمود: «به خدا سوگند! قطعاً با کسانی که میان نماز و زکات تفاوت قائل شوند خواهم جنگید، زیرا زکات حقِ مال است. به خدا سوگند! اگر حتی یک بزغاله را که پیشتر به رسول الله ﷺ میدادند از من دریغ کنند، بر سر این امتناع با آنان خواهم جنگید.» عمر گفت: «به خدا سوگند! ماجرا این بود که چون دیدم خداوند عزوجل سینه ابوبکر را برای پیکار گشاده است، دانستم که این همان حق است.» این لفظ از احمد است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوبکر پس از درگذشت پیامبر ﷺ از حق واجب زکات دفاع کرد.
پس از درگذشت پیامبر ﷺ، برخی گروههای عرب از پرداخت زکات خودداری کردند. ابوبکر در مقام خلیفه با کسانی مقابله کرد که نماز و زکات را از یکدیگر جدا میدانستند.
بخشی واجب از دارایی که طبق احکام اسلامی به افرادِ مستحق داده میشود.
داوری نهایی درباره ایمان و اعمال هر شخص از آنِ الله است.
حیوان کوچکی که ممکن بود زکات آن واجب شود؛ این مثال تأکید میکند که حتی سهم واجب اندک را نیز نباید خودسرانه دریغ کرد.
عالمان کلاسیک از این روایت برداشت کردهاند که شهادتین از جان و مال انسان پاسداری میکند، مگر آنجا که بر اساس شریعت حقی واجب شده باشد. ابوبکر میدانست که زکات تکلیفی واجب است و نماز و زکات را نمیتوان از یکدیگر جدا کرد. نبردِ این رویداد، اقدامِ مرجع دارای اختیار قانونی علیه گروههایی بود که بهطور جمعی این تکلیف را رد میکردند یا زکاتِ واجب را نگه میداشتند؛ این روایت به افراد اجازه نمیدهد خودسرانه از خشونت استفاده کنند.
- بیاموزید چه تکالیف مالی بر عهده شماست و زکات را بهموقع به مستحقان بپردازید.
- مگذارید تکالیف مهم دینی را در برابر یکدیگر قرار دهند؛ نماز و زکات هر دو از تکالیف اسلامیاند.
- اختلافها درباره تکالیف دینی را به عالمان صلاحیتدار و مرجع قانونی واگذار کنید؛ این رویداد مجوز اقدام خودسرانه نیست.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.