Sunan an-Nasa'i، حدیث 3468
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
روایت
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، قَالَ سُئِلَ هِشَامٌ عَنِ الرَّجُلِ، يَقْذِفُ امْرَأَتَهُ فَحَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ ذَلِكَ، وَأَنَا أَرَى، أَنَّ عِنْدَهُ، مِنْ ذَلِكَ عِلْمًا فَقَالَ إِنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ بِشَرِيكِ ابْنِ السَّحْمَاءِ - وَكَانَ أَخُو الْبَرَاءِ بْنِ مَالِكٍ لأُمِّهِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لاَعَنَ - فَلاَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا ثُمَّ قَالَ " ابْصُرُوهُ فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَبْيَضَ سَبِطًا قَضِيءَ الْعَيْنَيْنِ فَهُوَ لِهِلاَلِ بْنِ أُمَيَّةَ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ جَعْدًا أَحْمَشَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ ابْنِ السَّحْمَاءِ " . قَالَ فَأُنْبِئْتُ أَنَّهَا جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ جَعْدًا أَحْمَشَ السَّاقَيْنِ .
اسحاق بن ابراهیم به ما خبر داد و گفت: عبدالاعلی به ما اطلاع داد و گفت: از هشام درباره مردی پرسیده شد که همسرش را متهم به زنا کرده بود. سپس هشام برای ما از محمد نقل کرد که گفت: من از انس بن مالک درباره این موضوع پرسیدم، زیرا گمان میکردم که او در این باره دانش دارد. او گفت: همانا هلال بن امیه همسرش را متهم به زنا با شریک بن سحماء کرد — که برادر مادری براء بن مالک بود — و او نخستین کسی بود که عمل مباهله (لعان) را انجام داد. آنگاه رسول الله ﷺ میان آن دو لعان اجرا کردند، سپس فرمودند:
«دقت کنید، اگر زن فرزندی سفیدپوست، با موهای صاف و چشمانی سرمهکشیده به دنیا آورد، آن فرزند متعلق به هلال بن امیه است؛ و اگر فرزندی با چشمان تیره، موهای مجعد و ساقهای لاغر به دنیا آورد، آن فرزند متعلق به شریک بن سحماء است.» راوی گفت: به من خبر داده شد که آن زن فرزندی با چشمان تیره، موهای مجعد و ساقهای لاغر به دنیا آورد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ملاعنه پس از اتهام انجام شد و سپس کودک بر پایهٔ ویژگیهای ظاهری توصیفشده شناخته شد.
هلال بن امیه همسر خود را به زنا با شریک بن سحماء متهم کرد. پیامبر ﷺ میان آن دو مراسم ملاعنه را اجرا کردند؛ سپس گزارش شد که زن کودکی با ویژگیهای یادشده به دنیا آورد.
مراسم رسمی سوگندهای متقابل است که وقتی شوهر همسرش را به زنا متهم میکند، اما شاهدان معمول را ندارد، انجام میشود.
اتهام زنا؛ در فقه اسلامی چنین اتهامی پیامدهای جدی دارد و تابع قواعد سختگیرانهای است.
عالمان کلاسیک این روایت را در مباحث احکام ملاعنه و اثبات نسب بررسی میکنند. آنان از آن برداشت میکنند که اتهام در چارچوب ازدواج نباید با اقدام خودسرانه فیصله یابد، بلکه باید از راه روند مقرر و دادرسی مرجع صلاحیتدار پیگیری شود. گزارش ویژگیهای ظاهری، شرح آن چیزی است که در این مورد خاص رخ داد و روشی عمومی برای اثبات پدری نیست. مذاهب فقهی پیامدهای حقوقی ملاعنه، از جمله جدایی همسران و تعیین نسب کودک، را با تفصیل بیشتری بررسی میکنند.
- اتهامهایی که به ازدواج و آبرو مربوطاند نباید خودسرانه فیصله یابند؛ روند دینی و حقوقی معتبر را دنبال کنید.
- بر پایهٔ ظاهر، دربارهٔ نسب کسی نتیجهگیری کلی نکنید؛ این توصیف به یک پروندهٔ حقوقی مشخص مربوط است.
- با اختلافهای حساس خانوادگی با دقت برخورد کنید و از کرامت همهٔ افراد درگیر پاسداری کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.