Sunan an-Nasa'i، حدیث 3971
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا پیامبر ﷺ
- 1زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَآن را به النسائي روایت کرد
- 2مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ
- 3سُفْيَانُ
- 4الزُّهْرِيِّ
- 5عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ
- 6أَبِي هُرَيْرَةَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا فَقَدْ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " . فَلَمَّا كَانَتِ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ أَتُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كَذَا وَكَذَا . فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ . وَلأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا . فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رُشْدًا . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ سُفْيَانُ فِي الزُّهْرِيِّ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ وَهُوَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ .
زیاد بن ایوب به ما خبر داد، گفت: محمد بن یزید برای ما حدیث کرد، گفت: سفیان برای ما حدیث کرد، از زهری، از عبیدالله بن عبدالله بن عتبه، از ابوهُریره که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«مأمور شدهام که با مردم بجنگم تا بگویند لا إله إلا الله. پس چون آن را بگویند، خون و اموالشان از جانب من محفوظ خواهد بود، مگر به حقّ آن؛ و حسابشان با خداست.» سپس هنگامی که ارتداد پیش آمد، عمر به ابوبکر گفت: آیا با آنان میجنگی در حالی که شنیدهای رسول الله ﷺ چنین و چنان فرمودهاند؟ ابوبکر پاسخ داد: سوگند به خدا، میان نماز و زکات جدایی نمیافکنم و قطعاً با هر کس که میان این دو تفاوت قائل شود خواهم جنگید. پس ما نیز همراه او جنگیدیم و دریافتیم که این کار رشد و هدایت بود. ابوعبدالرحمن (نسائی) گوید: سفیانی که از زهری روایت کرده، راوی چندان قویای نیست و او سفیان بن حسین است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ایمان از جان و مال محافظت میکند، در حالی که زکات همچنان حقی واجب است.
پس از درگذشت پیامبر ﷺ، برخی گروههای عرب از پرداخت زکات سر باز زدند یا از اسلام خارج شدند. عمر درباره جنگیدن با آنان از ابوبکر پرسید؛ ابوبکر تأکید کرد که نماز و زکات را نمیتوان از یکدیگر جدا کرد.
هیچ معبودی جز الله نیست که شایسته پرستش باشد.
مصونیت جان و مال، حقوق و تکالیف شرعی را منتفی نمیکند.
بخشش واجبی که به افراد شایسته دریافت آن داده میشود.
عالمان توضیح میدهند که شهادتین در این بافت موجب مصونیت میشود و مردم بر اساس ایمان درونیشان داوری نمیشوند؛ حساب نهایی آنان با الله است. سخن درباره جنگیدن با مردم، مجوزی برای افراد نیست که به خشونت دست بزنند؛ مقابله با جرم و شورش مسلحانه در صلاحیت حاکمیت مسئول و تابع ضوابط است. تصمیم ابوبکر نشان میدهد که زکات تکلیفی الزامآور است و نمیتوان آن را به دلخواه از نماز جدا کرد. مذاهب فقهی اهلسنت وجوب زکات را میپذیرند و پیامدهای انکار یا خودداری از پرداخت آن را جداگانه بررسی میکنند.
- زکات را بهموقع بپردازید و آن را تکلیفی واجب بدانید، نه بخششی اختیاری.
- از جان و مال دیگران محافظت کنید و اجرای قانون را به مراجع صلاحیتدار بسپارید.
- درباره ایمان درونی کسی داوری نکنید؛ حساب نهایی با الله است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.