Sunan an-Nasa'i، حدیث 4410
روایتشده توسط Rafi ibn Khadij. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Rafi ibn Khadij
روایت
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لاَقُو الْعَدُوِّ غَدًا وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى . قَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَكُلْ لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفْرَ وَسَأُحَدِّثُكُمْ أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ وَأَمَّا الظُّفْرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ " . وَأَصَبْنَا نَهْبَةَ إِبِلٍ أَوْ غَنَمٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِهَذِهِ الإِبِلِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَإِذَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا شَىْءٌ فَافْعَلُوا بِهِ هَكَذَا " .
عمرو بن علی به ما خبر داد و گفت: یحیی بن سعید به ما اطلاع داد و گفت: سفیان برای ما حدیث کرد و گفت: پدرم برایم حدیث کرد، از عبایه بن رفاعه، از رافع بن خدیج که گفت: گفتم:
«ای رسول خدا ﷺ، فردا با دشمن روبهرو خواهیم شد و چاقویی همراه نداریم.» ایشان فرمودند: «هر چیزی که خون را جاری سازد و نام الله عز وجل بر آن برده شود، بخورید؛ مگر دندان و ناخن. و برایتان توضیح خواهم داد: اما دندان، استخوان است و اما ناخن، چاقوی حبشیهاست.» ما غنایمی از شتر یا گوسفند به دست آوردیم، سپس شتری از میان آنها فرار کرد و مردی با تیری آن را متوقف ساخت. پس رسول الله ﷺ فرمودند: «برخی از این شتران مانند حیوانات وحشی رامنشدنی هستند، پس اگر یکی از آنها از کنترل شما خارج شد، با آن چنین کنید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در هنگام ضرورت میتوان دامِ رمکرده را با تیر کشت و از آن خورد.
رافع بن خدیج از پیامبر ﷺ پرسید وقتی روز بعد با دشمن روبهرو میشوند و کاردهای ذبح همراه ندارند، چه کنند. سپس شتری رم کرد و با تیری از حرکت بازداشته شد.
ابزاری تیز که حیوان را زخمی کند و خونش را جاری سازد.
این دو بهعنوان ابزار ذبح استثنا شدهاند؛ دندان استخوان است و ناخن بهعنوان چاقوی حبشیان توصیف شده است.
شتر یا دام دیگری که میگریزد و مانند حیوان وحشی رفتار میکند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که میتوان حیوان را با ابزار تیزی ذبح کرد، به شرط آنکه خون جاری شود و نام الله برده شود؛ دندان و ناخن استثنا هستند. اگر دام اهلی بگریزد و نتوان آن را مهار کرد، میتوان آن را مانند شکار با تیر یا سلاح مناسب دیگری کشت. مذاهب فقهی شرایط بیشترِ ذبح و شکار، از جمله بردن نام الله و مناسببودن ابزار بهکاررفته را بررسی کردهاند.
- برای ذبح از ابزار تیز و مناسب استفاده کنید و نام الله را ببرید.
- از دندان یا ناخن بهعنوان ابزار ذبح استفاده نکنید.
- اگر دام گریخت و دیگر مهارشدنی نبود، با آن مانند شکار رفتار کنید و نگذارید بیدلیل رنج بکشد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.