کتاب ضحایا · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i، حدیث 4431

روایت‌شده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب ضحایا
سنن النسائي
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Aishah

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَفَّتْ دَافَّةٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ حَضْرَةَ الأَضْحَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كُلُوا وَادَّخِرُوا ثَلاَثًا ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ كَانُوا يَنْتَفِعُونَ مِنْ أَضَاحِيهِمْ يَجْمِلُونَ مِنْهَا الْوَدَكَ وَيَتَّخِذُونَ مِنْهَا الأَسْقِيَةَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَمَا ذَاكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ الَّذِي نَهَيْتَ مِنْ إِمْسَاكِ لُحُومِ الأَضَاحِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّمَا نَهَيْتُ لِلدَّافَّةِ الَّتِي دَفَّتْ كُلُوا وَادَّخِرُوا وَتَصَدَّقُوا ‏"‏ ‏.‏

ترجمه

عبیدالله بن سعید به ما خبر داد و گفت: یحیی از مالک برای ما حدیث نقل کرد و او گفت: عبدالله بن ابی‌بکر از عَمره برایم حدیث گفت و او از عایشه رضی الله عنها روایت کرد که فرمود:

«در ایام قربانی، گروهی از بادیه‌نشینان به مدینه آمدند. رسول خدا ﷺ فرمودند: بخورید و سه روز ذخیره کنید.» پس از آن، مردم عرض کردند: «ای رسول خدا! مردم پیش‌تر از قربانی‌های خود بهره می‌بردند؛ چربی آن را ذوب می‌کردند و از پوست آن مشک آب می‌ساختند.» ایشان پرسیدند: «منظورتان چیست؟» عرض کردند: «همان نهی شما از نگهداری گوشت قربانی.» ایشان فرمودند: «من تنها به خاطر ورود آن گروه بادیه‌نشین نهی کرده بودم. اکنون بخورید، ذخیره کنید و صدقه دهید.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

دستور موقتِ نگهداری گوشت برای کمک به مهمانان بود؛ پس از آن، بخشیدن گوشت نیز مجاز شد.

پیشینه و سبب بیان

گروهی از بادیه‌نشینان در عید قربان به مدینه آمدند. پیامبر ﷺ به‌سبب آمدن آنان، نگهداری گوشت قربانی را به سه روز محدود کرد و سپس اجازه داد که گوشت خورده، نگهداری و به‌عنوان صدقه بخشیده شود.

توضیح واژه‌های دشوار
دافّه

گروهی از مهمانان که با هم به مدینه آمده بودند.

گوشت قربانی

گوشت حیوانی که برای عید قربان ذبح شده است.

مشک‌ها

ظرف‌هایی از پوست حیوان که برای نگهداری آب به کار می‌رفتند.

برداشت‌های عالمان

عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه می‌گیرند که منعِ نگهداری طولانی‌ترِ گوشت قربانی موقتی بود و به نیاز مهمانان مربوط می‌شد. چون آن موقعیت برطرف شد، خوردن، نگهداری و بخشیدن گوشت جایز بود. بنابراین، روایت نشان می‌دهد که یک حکم در موقعیتی مشخص می‌تواند نیاز افراد گرفتار را در نظر بگیرد؛ اما توصیه به تقسیم گوشت را از میان نمی‌برد.

درس‌هایی برای امروز
  1. از گوشت قربانی به‌اندازهٔ نیاز خود نگه دارید و با کسانی که به کمک نیاز دارند نیز تقسیم کنید.
  2. محدودیتی موقت را در بافت و شرایط خودش بخوانید و آن را حکمی همیشگی نپندارید.
  3. از فرآورده‌های حیوان قربانی با دقت استفاده کنید و هرچه را می‌توان به سود دیگران به کار گرفت، به کار ببرید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.