Sunan an-Nasa'i، حدیث 525
روایتشده توسط Abu Barzah al-Aslami. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Barzah al-Aslami
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ، قَالَ حَدَّثَنِي سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي بَرْزَةَ فَسَأَلَهُ أَبِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَكَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ حِينَ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ .
محمد بن بشار به ما خبر داد، گفت: یحیی برای ما حدیث کرد، گفت: عوف برای ما حدیث کرد، گفت: سیار بن سلامه برایم حدیث کرد، گفت: بر ابوبرزه وارد شدم و پدرم از او پرسید:
«رسول الله ﷺ نمازهای واجب را چگونه میخواندند؟» گفت: «ایشان نماز ظهر را که شما آن را "اولی" مینامید، هنگامی که آفتاب از وسط آسمان میگذشت اقامه میکردند. و نماز عصر را زمانی میخواندند که اگر یکی از ما به خانهاش در دورترین نقطه مدینه بازمیگشت، هنوز خورشید تابناک بود. و آنچه را درباره مغرب فرمودند، فراموش کردم. ایشان دوست داشتند نماز عشا را که شما آن را "عتمه" مینامید، به تأخیر بیندازند و خوابیدن پیش از آن و سخن گفتن پس از آن را ناپسند میدانستند. ایشان از نماز صبح (غداة) زمانی فارغ میشدند که شخص میتوانست همنشین خود را بشناسد و در آن میان شصت تا صد آیه تلاوت میفرمودند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ نمازهای واجب را در وقتهای مشخص و شناختهشده بهجا میآورد.
این عبارت به آغاز وقت نماز ظهر اشاره دارد؛ یعنی پس از آنکه خورشید از بالاترین نقطه آسمان عبور میکند.
نامی برای نماز عشا.
راوی با این عبارت طول قرائت در نماز فجر را توصیف میکند.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که وقت ظهر پس از گذشتن خورشید از بالاترین نقطه خود آغاز میشود و پیامبر ﷺ نماز عصر را هنگامی میخواند که خورشید هنوز روشن بود. ترجیحِ بهتأخیرانداختن نماز عشا تا زمانی معتبر است که موجب دشواری نامعقول نشود؛ اشاره به ناپسند دانستن خواب پیش از آن و گفتوگو پس از آن، بر اهمیت عبادت بهموقع و استراحت تأکید میکند. مذاهب فقهی با استناد به این روایت و روایات دیگر، حدود دقیق وقتهای نماز را بررسی کردهاند.
- نمازهایت را بر اساس وقتهای مقررشان برنامهریزی کن و بیدلیل آنها را به تأخیر نینداز.
- برای نماز جماعت بکوش و در این کار از وقتهای نمازِ محل زندگیات پیروی کن.
- پس از نماز عشا زمانی را به استراحت اختصاص بده تا با توجه نماز بخوانی و روزت را خوب آغاز کنی.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.