Sunan an-Nasa'i، حدیث 524
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
روایت
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، قَالَ حَدَّثَنَا خَارِجَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ بَشِيرِ بْنِ سَلاَّمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَمُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ، عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ فَقُلْنَا لَهُ أَخْبِرْنَا عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَاكَ زَمَنُ الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ . قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى الظُّهْرَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ وَكَانَ الْفَىْءُ قَدْرَ الشِّرَاكِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ حِينَ كَانَ الْفَىْءُ قَدْرَ الشِّرَاكِ وَظِلِّ الرَّجُلِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ صَلَّى مِنَ الْغَدِ الظُّهْرَ حِينَ كَانَ الظِّلُّ طُولَ الرَّجُلِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّ الرَّجُلِ مِثْلَيْهِ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ سَيْرَ الْعَنَقِ إِلَى ذِي الْحُلَيْفَةِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ أَوْ نِصْفِ اللَّيْلِ - شَكَّ زَيْدٌ - ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ .
احمد بن سلیمان به ما خبر داد و گفت: زید بن حباب برای ما حدیث کرد و گفت: خارجه بن عبدالله بن سلیمان بن زید بن ثابت برای ما حدیث کرد و گفت: حسین بن بشیر بن سلام از پدرش برایم نقل کرد که گفت: من و محمد بن علی بر جابر بن عبدالله انصاری وارد شدیم و به او گفتیم:
«از نماز رسول خدا ﷺ برایمان بگو.» این ماجرا در دوران حجاج بن یوسف بود. جابر گفت: «رسول خدا ﷺ بیرون آمدند و هنگامی که خورشید از وسط آسمان گذشت و سایهی چیزی به اندازهی بند نعلین شد، نماز ظهر را خواندند. سپس نماز عصر را زمانی خواندند که سایهی مردی به اندازهی طول بند نعلین به اضافهی قد خودش شده بود. آنگاه پس از غروب خورشید، نماز مغرب را خواندند. سپس وقتی شفق ناپدید شد، نماز عشا را خواندند. بعد از آن هنگام طلوع فجر، نماز صبح را اقامه کردند. فردای آن روز، هنگامی که سایهی مردی به اندازهی قد خودش شد، نماز ظهر را خواندند. سپس نماز عصر را زمانی خواندند که سایهی مردی دو برابر قدش شده بود؛ این مدت زمانی معادل مسافتی بود که یک سوارکار با گامهای متوسط تا ذوالحلیفه طی میکند. سپس پس از غروب خورشید نماز مغرب را خواندند و نماز عشا را تا یکسوم یا نیمهی شب به تأخیر انداختند — زید در این بخش تردید دارد — و سپس نماز صبح را زمانی خواندند که هوا کاملاً روشن شده بود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
اوقات نماز دارای بازهای هستند؛ چنانکه پیامبر ﷺ این را در دو روز نشان دادند.
زمانی که خورشید به بالاترین نقطهٔ خود میرسد و سپس رو به غرب فرود میآید.
روشنایی افق پس از غروب خورشید؛ از بین رفتن آن در اینجا نشانهٔ فرارسیدن وقت یادشده برای عشا است.
مکانی نزدیک مدینه که بهعنوان معیاری برای مدت سفرِ باقیمانده پس از نماز عصر ذکر شده است.
عالمان، دو روز را دلیلی میدانند بر اینکه اوقات نماز آغاز و پایانی دارند: پیامبر ﷺ در روز نخست نمازها را در ابتدای وقت و در روز دوم دیرتر خواندند. مرزهای دقیق با در نظر گرفتن روایات دیگر توضیح داده میشوند؛ عالمان مذاهب فقهی در برخی جزئیات، از جمله مقدار سایه برای عصر و زمان برتر برای عشا، اختلاف نظر دارند. در بخش مربوط به عشا، میان یکسوم و نیمی از شب تردید نقل شده است؛ بنابراین این روایت آن مرز را دقیقاً تعیین نمیکند.
- نمازهایت را در اوقات مقررشان برنامهریزی کن و بیدلیل به تأخیر نینداز.
- به بازهٔ زمانی هر نماز توجه داشته باش، اما برای تعیین دقیق مرزها از دانش معتبرِ برگرفته از سنت و مذهب فقهی خود پیروی کن.
- برای محل سکونتت از تقویم معتبر اوقات نماز استفاده کن و مطمئن شو نماز را پیش از پایان وقت آغاز میکنی.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.