Sunan an-Nasa'i، حدیث 940
روایتشده توسط Ubayy ibn Ka'b. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ubayy ibn Ka'b
روایت
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرِ بْنُ نُفَيْلٍ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَعْقِلِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، قَالَ أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُورَةً فَبَيْنَا أَنَا فِي الْمَسْجِدِ جَالِسٌ إِذْ سَمِعْتُ رَجُلاً يَقْرَؤُهَا يُخَالِفُ قِرَاءَتِي فَقُلْتُ لَهُ مَنْ عَلَّمَكَ هَذِهِ السُّورَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقُلْتُ لاَ تُفَارِقْنِي حَتَّى نَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا خَالَفَ قِرَاءَتِي فِي السُّورَةِ الَّتِي عَلَّمْتَنِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ يَا أُبَىُّ " . فَقَرَأْتُهَا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحْسَنْتَ " . ثُمَّ قَالَ لِلرَّجُلِ " اقْرَأْ " . فَقَرَأَ فَخَالَفَ قِرَاءَتِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحْسَنْتَ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أُبَىُّ إِنَّهُ أُنْزِلَ الْقُرْآنُ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ كُلُّهُنَّ شَافٍ كَافٍ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَعْقِلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ لَيْسَ بِذَلِكَ الْقَوِيِّ .
عمرو بن منصور به من خبر داد و گفت: ابوجعفر بن نفیل برای ما حدیث کرد و گفت: من بر معقل بن عبیدالله از اکرمة بن خالد، از سعید بن جبیر، از ابن عباس، از أُبیّ بن کعب خواندم که او گفت: رسول الله ﷺ سورهای را به من آموخت. هنگامی که در مسجد نشسته بودم، شنیدم مردی آن را به گونهای متفاوت از قرائت من میخواند. به او گفتم:
«چه کسی این سوره را به تو آموخته است؟» گفت: «رسول الله ﷺ.» گفتم: «از من جدا مشو تا نزد رسول الله ﷺ برویم.» پس نزد ایشان آمدیم و من گفتم: «ای رسول الله! همانا این شخص سورهای را که شما به من آموختید، برخلاف قرائت من میخواند.» رسول الله ﷺ فرمودند: «ای أُبیّ! بخوان.» پس من آن را خواندم و رسول الله ﷺ به من فرمودند: «نیکو خواندی.» سپس به آن مرد فرمودند: «بخوان.» او نیز خواند و قرائتش با قرائت من متفاوت بود. رسول الله ﷺ به او فرمودند: «نیکو خواندی.» آنگاه رسول الله ﷺ فرمودند: «ای أُبیّ! همانا قرآن بر هفت حرف نازل شده است که همه آنها شفابخش و کافی هستند.» ابوعبدالرحمن معقل بن عبیدالله گفت: او راوی چندان نیرومندی نیست.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
قرآن شیوههای قرائتِ پذیرفتهشدهای دارد که همگی معتبر و کافیاند.
تعبیری برای صورتهایی است که خداوند اجازه داد قرآن در آنها نازل شود. دانشمندان دربارهٔ معنای دقیق آن بحث کردهاند.
شیوههای قرائتِ یادشده هدایتبخشاند و بهعنوان وحی کفایت میکنند؛ بنابراین نباید بهانهای برای نادرست شمردن یکدیگر باشند.
دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که پیامبر ﷺ هر دو قرائت را تأیید کرد و تفاوتهای مجاز در قرائت قرآن را نباید خطا شمرد. سخن دربارهٔ احرف سبعه موضوع شرحهای کلاسیک است؛ این سخن به معنای آن نیست که هر عبارت دلخواهی قرائت قرآن به شمار میآید. قرائت باید بر نقل معتبر و قواعد پذیرفتهشده تکیه داشته باشد.
- پیش از اصلاح دیگران، تفاوت در قرائت را با مراجعه به دانش معتبر و با دقت بررسی کنید.
- قرائت قرآن را نزد استادان واجد صلاحیت بیاموزید و از روایتهای معتبر و قواعد تلفظ پیروی کنید.
- وقتی دیگری از شیوهٔ قرائتِ پذیرفتهشدهای استفاده میکند، با احترام برخورد کنید.
این روایت صحیح نیز به همان موضوعِ چندین شیوهٔ قرائتی میپردازد که پیامبر ﷺ آنها را تأیید کرده است.
Sunan an-Nasa'i · #939 (Sahih)این روایت صحیح با این توضیح همخوان است که تفاوتهای قرائت قرآن میتواند در چارچوب صورتهای منقول باشد.
Sunan an-Nasa'i · #941 (Sahih)این روایت صحیح اطلاعات بیشتری دربارهٔ اُبَیّ و شیوهٔ برخورد او با قرآن فراهم میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.