کتاب صلوة · Jami at-Tirmidhi

Jami at-Tirmidhi، حدیث 217

روایت‌شده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب صلوة
جامع الترمذي
چه کسی روایت کرد؟

از الترمذي تا پیامبر ﷺ

Sahih (معتبر)
  1. 1هَنَّادٌآن را به الترمذي روایت کرد
  2. 2وَكِيعٌ
  3. 3جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ
  4. 4يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ
  5. 5أَبِي هُرَيْرَةَ
  6. 6رسول خدا ﷺ

ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ فِتْيَتِي أَنْ يَجْمَعُوا حُزَمَ الْحَطَبِ ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَتُقَامَ ثُمَّ أُحَرِّقَ عَلَى أَقْوَامٍ لاَ يَشْهَدُونَ الصَّلاَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَمُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ وَجَابِرٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ قَالُوا مَنْ سَمِعَ النِّدَاءَ فَلَمْ يُجِبْ فَلاَ صَلاَةَ لَهُ ‏.‏ وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ هَذَا عَلَى التَّغْلِيظِ وَالتَّشْدِيدِ وَلاَ رُخْصَةَ لأَحَدٍ فِي تَرْكِ الْجَمَاعَةِ إِلاَّ مِنْ عُذْرٍ ‏.‏

ترجمه

هَنّاد برای ما حدیث کرد، وکیع برای ما حدیث کرد، از جعفر بن بُرقان، از یزید بن اَصَم، از ابوهریره، از پیامبر ﷺ که فرمودند:

«همانا قصد کردم به جوانانم دستور دهم تا دسته‌های هیزم گرد آورند، آنگاه فرمان دهم نماز برپا شود، سپس خانه‌های کسانی را که در نماز حاضر نمی‌شوند بسوزانم.» ابوعیسی می‌گوید: در این باب از عبدالله بن مسعود، ابودرداء، ابن عباس، معاذ بن انس و جابر نیز روایت شده است. ابوعیسی می‌گوید: حدیث ابوهریره حسنِ صحیح است. همچنین از بیش از یک نفر از اصحاب پیامبر ﷺ روایت شده که گفته‌اند: «هر کس اذان را بشنود و اجابت نکند، نمازی ندارد.» برخی از علما گفته‌اند: این سخن برای تأکید و هشدار شدید است و هیچ‌کس بدون عذر موجه رخصتی در ترک جماعت ندارد.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

Les paroles menaçantes soulignent la grande importance de la prière en commun.

توضیح واژه‌های دشوار
prière en commun

La prière accomplie ensemble par les croyants, généralement à la mosquée.

entendre l’appel

Entendre l’appel à la prière ; le commentaire de la transmission évoque le fait d’y répondre en l’absence d’excuse valable.

bois de chauffage

Bois destiné à faire du feu ; il fait ici partie d’une formule de menace particulièrement forte.

برداشت‌های عالمان

At-Tirmidhi rapporte que plusieurs Compagnons ont tenu des propos sévères au sujet de celui qui entend l’appel à la prière mais ne se rend pas à la prière. Les savants ont expliqué cette menace comme un avertissement appuyé et souligné qu’il ne convient pas de délaisser la prière en commun sans excuse valable. Cette parole n’autorise pas des individus à incendier des maisons : elle décrit la gravité du manquement, et non une punition que l’on pourrait infliger de sa propre initiative. Les écoles juridiques expriment différemment l’obligation juridique de la prière en commun, mais toutes soulignent son importance majeure.

درس‌هایی برای امروز
  1. Organise ta journée de manière à pouvoir assister à la prière en commun lorsque tu en es capable.
  2. Tiens compte de la maladie, du danger ou de tout autre empêchement valable et, en cas de doute, demande conseil à un savant qualifié.
  3. Prends cet avertissement sévère comme une incitation à renforcer ta régularité dans la prière, et non à menacer ou punir autrui.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.