Jami at-Tirmidhi، حدیث 2175
روایتشده توسط Khabbab ibn al-Aratt. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Khabbab ibn al-Aratt
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ رَاشِدٍ، يُحَدِّثُ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابِ بْنِ الأَرَتِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةً فَأَطَالَهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْتَ صَلاَةً لَمْ تَكُنْ تُصَلِّيهَا قَالَ " أَجَلْ إِنَّهَا صَلاَةُ رَغْبَةٍ وَرَهْبَةٍ إِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ فِيهَا ثَلاَثًا فَأَعْطَانِي اثْنَتَيْنِ وَمَنَعَنِي وَاحِدَةً سَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُهْلِكَ أُمَّتِي بِسَنَةٍ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ فَمَنَعَنِيهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعْدٍ وَابْنِ عُمَرَ .
محمد بن بشار برای ما حدیث کرد، وهب بن جریر برای ما حدیث کرد، پدرم گفت: شنیدم نعمان بن راشد از زهری، او از عبدالله بن حارث، او از عبدالله بن خباب بن ارت و او از پدرش روایت میکرد که گفت: رسول الله ﷺ نمازی خواند و آن را طولانی کرد. یاران عرض کردند:
«ای رسول خدا! نمازی خواندید که پیش از این نمیخواندید.» ایشان فرمودند: «آری، این نماز امید و بیم بود. من در آن سه چیز از الله خواستم؛ دو تا را به من داد و یکی را دریغ داشت. از او خواستم که امتم را با خشکسالی هلاک نکند، پس آن را به من داد. و خواستم که دشمنی غیر از خودشان را بر آنان مسلط نکند، پس آن را نیز به من داد. و خواستم که برخی از آنان را گرفتار آسیب برخی دیگر نسازد، اما آن را از من بازداشت.» ابوعیسی میگوید: این حدیث حسن غریب صحیح است. در این باب از سعد و ابن عمر نیز روایت آمده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای امت خود درخواست پناه و حفاظت کرد، اما نه در برابر درگیری میان خودشان.
دعایی که در آن مؤمن از الله نعمتها را درخواست میکند و از او بیم دارد.
کمبود شدید غذا که جمعیتی را گرفتار میکند.
آسیب و درگیریای که بر اثر رفتار افراد جامعهٔ خود شخص به او میرسد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که پیامبر ﷺ امت خود را با دعا به الله سپرد و اینکه آزمونهای بزرگی، از جمله درگیری میان خود مسلمانان، میتوانند همچنان بخشی از واقعیت دنیوی آن باشند. این حدیث تفرقهٔ داخلی را جایز نمیشمارد: احکام اسلامی دربارهٔ عدالت، پرهیز از ستم و برقراری آشتی همچنان پابرجاست. چهار مذهب فقهی اهلسنت دعا در نماز را میپذیرند؛ شکل دقیق و جایگاه آن در نماز، بسته به هر مذهب متفاوت است.
- در دعاهای خود هم درخواست حفاظت از بلاهای بزرگ و هم درخواست آشتی میان مسلمانان را بگنجانید.
- از گفتار و رفتاری که دشمنی میان مسلمانان را شعلهور میکند بپرهیزید و هر جا میتوانید برای حل مسالمتآمیز اختلاف کمک کنید.
- پذیرفتن اینکه ممکن است درگیری رخ دهد را هرگز توجیهی برای ستم یا خشونت قرار ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.